The Orthodox Pages

email: pater@christopherklitou.com

ΤΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟΝ

ΔΙΑΤΑΞΙΣ

ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

   

ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ

Επιστροφή στις Ακολουθίες

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μέλλων ερες τν θείαν πιτελεν Μυσταγωγίαν, φείλει προηγουμένως μν κατηλλαγμένος εναι μετ πάντων κα μ χειν τι κατά τινος· κα καρδίαν δέ, ση δύναμις, π πονηρν τηρσαι λογισμν, γκρατεύεσθαί τε μικρν φ' σπέρας κα γρηγορηκς διάγειν μέχρι το τς ερουργίας καιρο. Το δ καιρο πιστάντος ερες κα διάκονος ξέρχονται το ερο Βήματος κα ποιήσαντες μετάνοιαν πρ το ρχιερατικο θρόνου, ρχονται μπροσθεν τς ραίας Πύλης κα προσκυνοσι τρς λέγοντες καστος καθ' αυτόν: 

 

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ [Ο ΚΑΙΡΟΣ]

Θες λάσθητί μοι τ μαρτωλ κα λέησόν με.

Εἶτα λέγει ὁ διάκονος:

Εὐλόγησον Δέσποτα.

ΙΕΡΕΥΣ

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ:  μήν.

ΙΕΡΕΥΣ

Δόξα σοι, Χριστ Θες μν, δόξα σοι. Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε...

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

μήν. Ἅγιος ὁ Θεός (γ΄).  Δόξα...  Καὶ νῦν...   Παναγία Τριάς...  Κύριε, ἐλέησον (γ΄). Δόξα...  Καὶ νῦν...  Πάτερ ἡμῶν...

ΙΕΡΕΥΣ

τι σοῦ ἐστιν ἡ Βασιλεία...

ΔΙΑΚΟΝΟΣ:  μήν.

Εἶτα λέγουσι τὰ τροπάρια ταῦτα μετὰ κατανύξεως.

 

ΙΕΡΕΥΣ

λέησον ἡμᾶς Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς· πάσης γὰρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην σοι τὴν ἱκεσίαν ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοὶ προσφέρομεν· ἐλέησον ἡμᾶς.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Δόξα Πατρί...

Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς· ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν· μὴ ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν· ἀλλ' ἐπίβλεψον καὶ νῦν ὡς εὔσπλαγχνος καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν· σὺ γὰρ εἶ θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαός σου· πάντες ἔργα χειρῶν σου καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικεκλήμεθα.

ΙΕΡΕΥΣ

Καὶ νῦν...

Τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πύλην, ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη θεοτόκε· ἐλπίζοντες εἰς σὲ μὴ ἀστοχήσωμεν· ρυσθείημεν διὰ σοῦ τῶν περιστάσεων· σὺ γὰρ εἶ σωτηρία τοῦ γένους τῶν χριστιανῶν.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Κύριε ἐλέησον. (ιβ΄)  Δόξα, Καὶ νῦν.

Καὶ ποιοῦσι σταυροὺς καὶ μετανοίας τρεῖς. Εὐθὺς δὲ ἀσπαζόμενοι τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, λέγουσι:

Τὴν ἄχραντον εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστὲ Θεός· βουλήσει γὰρ ηὐδόκησας σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ σταυρῷ ἵνα ρύσῃ οὓς ἔπλασας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ. Ὅθεν εὐχαρίστως βοῶμέν σοι· χαρᾶς ἐπλήρωσας τὰ πάντα, Σωτὴρ ἡμῶν, παραγενόμενος εἰς τὸ σῶσαι τὸν κόσμον.

Καὶ τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου λέγοντες:

Εὐσπλαγχνίας ὑπάρχουσα πηγὴ συμπαθείας ἀξίωσον ἡμᾶς Θεοτόκε· βλέψον εἰς λαὸν τὸν ἁμαρτήσαντα, δεῖξον ὡς ἀεὶ τὴν δυναστείαν σου· εἰς σὲ γὰρ ἐλπίζοντες τὸ Χαῖρε βοῶμέν σοι, ὥς ποτε Γαβριήλ, τῶν ἀσωμάτων ἀρχιστράτηγος.

Τὴν δὲ τοῦ Προδρόμου εἰκόνα λέγοντες: 

Μνήμη δικαίου μετ' ἐγκωμίων· σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου, Πρόδρομε· ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καὶ ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τὸν κηρυττόμενον· Ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοῖς ἐν Ἄδῃ, Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Εἶτα ἀσπαζόμενοι τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου τοῦ Ναοῦ λέγουσι τὸ Ἀπολυτίκιον αὐτοῦ. Μετὰ δὲ τὸν ἀσπασμὸν τῶν ἁγίων εἰκόνων ἔρχονται ἔμπροσθεν τῆς Ὡραίας Πύλης. Καὶ λέγει ὁ διάκονος:

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν, Κύριε ἐλέησον.

Κα ερες ποκλινόμενος σκεπς λέγει τν εχήν:

Κύριε, ξαπόστειλον τν χερά σου ξ ψους κατοικητηρίου σου κα νίσχυσόν με ες τν προκειμένην διακονίαν σου· να κατακρίτως παραστς τ φοβερ σου βήματι, τν ναίμακτον ερουργίαν πιτελέσω. τι σο στιν δύναμις κα δόξα ες τος αἰῶνας τν αώνων.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ:  μήν.

Κα ερες ποιε μικρν πόλυσιν. 

Δόξα σοι, Θεός, λπς μν, δόξα σοι.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Δόξα... Καὶ νῦν... Κύριε ἐλέησον (γ΄), Δέσποτα, ἅγιε, εὐλόγησον.

ΙΕΡΕΥΣ

Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ Μητρός, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Χρυσοστόμου, οὗ τὴν θείαν Λειτουργίαν ἐπιτελέσομεν, τοῦ ἁγίου... (τοῦ Ναοῦ), τοῦ ἁγίου... ῆς ἡμέρας), οὗ τὴν μνήμην ἐπιτελοῦμεν καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμᾶς ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ:  μήν.

Η ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ 

 

Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν, στραφέντες πρὸς δυσμᾶς καὶ ὑποκλίναντες ἀμφότεροι τὴν κεφαλὴν πρὸς τὸν λαόν, εἰσέρχονται εἰς τὸ θυσιαστήριον λέγοντες ἕκαστος:

Εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν σου, προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου ἐν φόβῳ σου.

Καὶ προσκυνήσαντες τρὶς πρὸ τῆς ἁγίας Τραπέζης, ἀσπάζονται τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον καὶ τὴν ἁγίαν Τράπεζαν. Εἶτα λαμβάνει ἕκαστος τὰ ἱερὰ αὐτοῦ ἄμφια καὶ προσκυνεῖ τρὶς κατὰ ἀνατολὰς λέγων τὸ

Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.

Εἶτα ὁ διάκονος προσέρχεται τῷ ἱερεῖ κρατῶν τὸ στιχάριον, τὸ ὀράριον καὶ τὰ ἐπιμανίκια καὶ λέγει: 

Εὐλόγησον, Δέσποτα, τὸ στιχάριον σὺν τῷ ὀραρίῳ.

δ ερες σφραγίζων ατ λέγει:

Ελογητς Θες μν πάντοτε νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. Άμήν.

Κα σπαζόμενος διάκονος τν δεξιν το ερέως, ποχωρε ες τ διακονικν κα νδύεται.

δ ερες λαβν τ στιχάριον, προσκυνήσας τρς κατ νατολάς, ελογν ατ σταυροειδς, λέγει:

Ελογητς Θες μν, πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Κα νδύεται ατ λέγων: 

Το Κυρίου δεηθμεν. Κύριε λέησον.

γαλλιάσεται ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης περιέβαλέ με· ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ, πάντοτε· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. μήν.

Ετα σφραγίσας περιτίθεται τ πιμάνικα. Κα ες μν τ δεξιν λέγει: 

δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται ν σχύι· δεξιά σου χείρ, Κύριε, θραυσεν χθρούς· κα τ πλήθει τς δόξης σου συνέτριψας τος πεναντίους· πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

ν δ τ ριστερ λέγει: 

Α χερές σου ποίησάν με κα πλασάν με· συνέτισόν με κα μαθήσομαι τς ντολάς σου· πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Ετα σφραγίσας κα περιτιθέμενος τ πιτραχήλιον λέγει:

Ελογητς Θεός, κχέων τν χάριν ατο π τος ερες ατο· ς μρον π κεφαλς τ καταβανον π πώγωνα, τν πώγωνα το αρών, τ καταβανον π τν αν το νδύματος ατο· πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Ετα λαβν τν ζώνην κα ελογήσας ατν λέγει περιζωννύμενος:

Ελογητς Θες περιζωννύων με δύναμιν κα θετο μωμον τν δόν μου· πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Ετα λαβν τ φελόνιον κα ελογήσας ατ νδύεται λέγων:

Ο ερες σου, Κύριε, νδύσονται δικαιοσύνην κα ο σιοί σου γαλλιάσει γαλλιάσονται· πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

μοίως νδύεται κα Διάκονος, ν μν τ στιχαρί λέγων·

γαλλιάσεται ψυχή μου...

Ἐν δὲ τοῖς ἐπιμανικίοις·

δεξιά σου, Κύριε...

Αἱ χεῖρές σου...

Ἐν δὲ τῷ Ὀραρίῳ·

ς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ἡμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος.

Εἶτα ἀπελθόντες εἰς τὸ χωνευτήριον νίπτουσι τὰς χεῖρας λέγοντες ἕκαστος κατ' ἰδίαν τὸν ἑξῆς ψαλμόν: 

Νίψομαι ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε, τοῦ ἀκοῦσαί με φωνῆς αἰνέσεώς σου καὶ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου. Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου. Μὴ συναπολέσῃς μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου, ὧν ἐν χερσὶν αἱ ἀνομίαι· ἡ δεξιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων. Ἐγὼ δὲ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην· λύτρωσαί με, Κύριε, καὶ ἐλέησόν με. Ὁ ποῦς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι· ἐν ἐκκλησίαις εὐλογήσω σε, Κύριε.

 

Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ

Εἶτα ὁ διάκονος ἀπελθὼν ἐν τῇ ἱερᾷ Προθέσει εὐτρεπίζει τὰ ἱερὰ σκεύη. Κα θέτει τν μν γιον Δίσκον ν τ ριστερ μέρει, τ δ γιον Ποτήριον ν τ δεξι. Καὶ τὰ ἄλλα σὺν αὐτοῖς. Εἶτα ποιοῦσιν ἀμφότεροι προσκυνήματα τρία ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας Προθέσεως λέγοντες καθ' ἑαυτούς: 

Θεὸς ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ καὶ ἐλέησόν με (ἐκ τρίτου).

ΙΕΡΕΥΣ

τοιμάζου Βηθλεέμ· ἤνοικται πᾶσιν ἡ Ἐδέμ. Εὐτρεπίζου Ἐφραθᾶ, ὅτι τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, ἐν τῷ σπηλαίῳ ἐξήνθησεν ἐκ τῆς Παρθένου. Παράδεισος καὶ γὰρ ἡ ἐκείνης γαστήρ, ἐδείχθη νοητός, ἐν ᾧ τὸ θεῖον φυτόν· ἐξ οὗ φαγόντες ζήσομεν, οὐχὶ δὲ ὡς ὁ Ἀδὰμ τεθνηξόμεθα. Χριστὸς γεννᾶται, τὴν πρὶν πεσοῦσαν ἀναστήσων εἰκόνα.

Καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς τὴν προσφορὰν καὶ τὴν ἁγίαν λόγχην ὑψώνει αὐτὴν μέχρι τοῦ μετώπου του. Μετὰ πολλοῦ δὲ φόβου καὶ κατανύξεως ἄρας τὸ ὄμμα εἰς τὸν οὐρανὸν λέγει:

ξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, τῷ τιμίῳ σου αἵματι· τῷ Σταυρῷ προσηλωθεὶς καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τὴν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις· Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Εὐλόγησον, Δέσποτα.

ΙΕΡΕΥΣ

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν· πάντοτε· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εἶτα ὁ ἱερεὺς λαβὼν τὴν προσφορὰν καὶ σφραγίζων μετὰ τῆς ἁγίας λόγχης τρίς, λέγει: 

Εἰς ἀνάμνησιν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ·

κα διάκονος συμπληρώνει: 

Πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Κα τοτο επν πήγνυσι τν γίαν λόγχην ν τ δεξι μέρει τς σφραγδος κα νατέμνων λέγει: 

ς πρόβατον π σφαγν χθη.

ν δ τ ριστερ

Κα ς μνς μωμος ναντίον το κείροντος ατν φωνος, οτως οκ νοίγει τ στόμα ατο.

 

Ἐν δὲ τῷ ἄνω μέρει τῆς σφραγῖδος λέγει:

ν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη.

Ἐν δὲ τῷ κάτω μέρει: 

Τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται;

Ὁ δὲ διάκονος ἐν ἑκάστῃ ἀνατομῇ λέγει:

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Κύριε, ἐλέησον.

Μετὰ ταῦτα ὁ διάκονος: 

παρον δέσποτα.

Καὶ ὁ ἱερεὺς αἴρει τὸν Ἀμνὸν λέγων.

τι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ.

Καὶ τίθησιν ὁ ἱερεὺς τὸν Ἀμνὸν ὕπτιον ἐν τῷ ἁγίῳ δίσκῳ. Καὶ τοῦ διακόνου εἰπόντος:

Θῦσον δέσποτα

θύει, ἤτοι κόπτει αὐτὸν καθέτως, λέγων: 

Θύεται ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας.

Πάλιν ὁ διάκονος:

Σταύρωσον δέσποτα.

Κα ερες θύει πάλιν τν μνν ριζοντίως, στε τομ ν σχηματίσ σταυρόν, λέγων: 

Σταυρωθέντος σου Χριστέ, νρέθη τυρρανίς, πατήθη δύναμις το χθρο· οτε γρ γγελος, οκ νθρωπος, λλ' ατς Κύριος, σωσας μς· δόξα σοι.

Καὶ τοῦ διακόνου εἰπόντος: 

Νῦξον Δέσποτα

νύττει ὁ ἱερεὺς τὸν Ἀμνὸν διὰ τῆς λόγχης ἐν τῷ δεξιῷ μέρει, ἐπιλέγων: 

Εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ ἔνυξε· καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ. Καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε καὶ ἀληθινή ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ.

Ὁ δὲ διάκονος ἐγχέων τῷ ἁγίῳ ποτηρίῳ ἐκ τοῦ νάματος ὁμοῦ καὶ τοῦ ὕδατος τὸ ἀρκοῦν, λέγει:

Εὐλόγησον δέσποτα τὴν ἁγίαν ἕνωσιν.

Καὶ ὁ ἱερεὺς εὐλογῶν λέγει: 

Ελογημένη νωσις τν γίων σου, πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

ερες λαβν ν τας χερσ τν ατν δευτέραν προσφορν χαράττει ν ατ μικρν τρίγωνον σφραγδα, δι τς λόγχης, ες τιμν τς Θεοτόκου, λέγων: 

Ες τιμν κα μνήμην τς περευλογημένης, νδόξου Δεσποίνης μν Θεοτόκου κα ειπαρθένου Μαρίας, ς τας πρεσβείαις πρόσδεξαι Κύριε τν θυσίαν ταύτην ες τ περουράνιόν σου θυσιαστήριον.

Αρων δ τν μερίδα ταύτην δι τς λόγχης τίθησιν ατν ν τ δεξι μέρει το μνο, λέγων: 

Παρέστη Βασίλισσα κ δεξιν σου, ν ματισμ διαχρύσ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.

 


Ετα λαβν κ τς δίας τρίτης προσφορς σφραγδα κα αρων ξ ατς μερίδα, τίθησιν ν τ ριστερ μέρει το μνο, λέγων:

Ες τιμν κα μνήμην τν παμμεγίστων ταξιαρχν Μιχαλ κα Γαβριλ κα πασν τν πουρανίων Δυνάμεων σωμάτων.

Εἶτα αἴρων τὰς ἀναλόγους μερίδας λέγει: 

Τοῦ τιμίου ἐνδόξου προφήτου, προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου· τῶν ἁγίων ἐνδόξων προφητῶν Μωϋσέως καὶ Ἀαρών, Ἠλιοῦ, Ἐλισσαίου, Δαβὶδ καὶ Ἰεσσαί· τῶν ἁγίων τριῶν Παίδων, Δανιὴλ τοῦ Προφήτου καὶ πάντων τῶν ἁγίων Προφητῶν.

Τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, τῶν Δώδεκα καὶ τῶν Ἑβδομήκοντα καὶ πάντων τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.

Τῶν ἐν ἁγίοις πατέρων ἡμῶν, μεγάλων Ἱεραρχῶν καὶ οἰκουμενικῶν Διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου· Άθανασίου καὶ Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας, Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, Νεκταρίου Πενταπόλεως καὶ πάντων τῶν ἁγίων Ἱεραρχῶν.

Τοῦ ἁγίου ἐνδόξου πρωτομάρτυρος καὶ ἀρχιδιακόνου Στεφάνου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων μεγάλων μαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρου Τήρωνος καὶ Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου· τῶν ἁγίων ἱερομαρτύρων Πολυκάρπου, Χαραλάμπους καὶ Ἐλευθερίου· τῶν ἁγίων μαρτύρων γυναικῶν Θέκλης, Βαρβάρας, Αἰκατερίνης, τῆς πανευφήμου Εὐφημίας καὶ πάντων καὶ πασῶν τῶν ἁγίων Μαρτύρων.

Τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, Εὐθυμίου, Σάββα τοῦ ἡγιασμένου, Ὀνουφρίου, Ἀθανασίου τοῦ ἐν Ἄθῳ, τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας καὶ πάντων καὶ πασῶν τῶν Ὁσίων.

Τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, Κύρου καὶ Ἰωάννου, Παντελεήμονος καὶ Ἑρμολάου καὶ πάντων τῶν ἁγίων Ἀναργύρων.

Τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, τοῦ ἁγίου (τῆς ἡμέρας), τοῦ ἁγίου (τοῦ Ναοῦ, ἐφ' ὅσον δὲν ἐμνημονεύθη) καὶ πάντων τῶν ἁγίων, ὧν ταῖς ἱκεσίαις ἐπίσκεψαι ἡμᾶς ὁ Θεός.

Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου.

Εἶτα ἐξάγων μερίδας λέγει: 

Μνήσθητι Δέσποτα φιλάνθρωπε, πάσης ἐπισκοπῆς ὀρθοδόξων, τοῦ ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος), τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου, τῆς ἐν Χριστῷ διακονίας καὶ παντὸς ἱερατικοῦ τάγματος, τῶν ἀδελφῶν καὶ συλλειτουργῶν ἡμῶν καὶ πάντων τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, οὓς προσεκαλέσω εἰς τὴν σὴν κοινωνίαν διὰ τῆς σῆς εὐσπλαγχνίας Πανάγαθε Δέσποτα.

Καὶ αἴρων μερίδα τίθησιν αὐτὴν ὑποκάτω τοῦ ἁγίου Ἄρτου. Καὶ μνημονεύει τοῦ χειροτονήσαντος αὐτὸν Ἀρχιερέως, εἴ περ ἐστιν ἐν τοῖς ζῶσιν, καὶ ἑτέρων ὧν ἔχει ζώντων κατ' ὄνομα· καὶ οὕτως αἴρων τίθησι τὰς μερίδας ὑποκάτω. Λαβὼν δὲ ἑτέραν σφραγῖδα λέγει: 

πὲρ μνήμης καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν μακαρίων κτιτόρων τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας (ἢ τῆς ἁγίας Μονῆς) ταύτης.

Εἶτα μνημονεύει καὶ ἑτέρων ὧν ἔχει κεκοιμημένων κατ' ὄνομα καὶ τοῦ χειροτονήσαντος αὐτὸν Ἀρχιερέως, εἰ οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς ζῶσιν. Τελευταῖον δὲ ἐπιλέγει: 

Καὶ πάντων τῶν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου τῶν τῇ σῇ κοινωνίᾳ κεκοιμημένων ὀρθοδόξων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, φιλάνθρωπε Κύριε.

Καὶ αἴρων τίθησι τὰς μερίδας τῶν ὧν περ μνημονεύει. Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ διάκονος μνημονεύει ὧν θέλει ζώντων καὶ τεθνεώτων τοῦ ἱερέως αἴροντος καὶ ὑπὲρ αὐτῶν μερίδας. Τελευταῖον δὲ λέγει ὁ ἱερεύς: 

Μνήσθητι Κύριε καὶ τῆς ἐμῆς ἀναξιότητος καὶ συγχώρησόν μοι πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον.

Καὶ λαβὼν τὴν μοῦσαν συστέλλει τὰς μερίδας τὰς ἐν τῷ ἁγίῳ Δισκαρίῳ, ὥστε εἶναι ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ μὴ ἐκπεσεῖν τι. Εἶτα ὁ διάκονος λαβὼν τὸ θυμιατήριον λέγει τῷ ἱερεῖ: 

Εὐλόγησον δέσποτα τὸ θυμίαμα.

Καὶ ὁ ἱερεὺς εὐλογεῖ αὐτὸ λέγων: 

Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πνευματικῆς, ὃ προσδεξάμενος εἰς τὸ ὑπερουράνιόν σου θυσιαστήριον, ἀντικατάπεμψον ἡμῖν τὴν χάριν τοῦ παναγίου σου Πνεύματος.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Στερέωσον, Δέσποτα.

Ὁ ἱερεὺς λαμβάνει τὸν ἀστερίσκον καὶ θέτει αὐτὸν ἐπάνω τοῦ Ἀμνοῦ λέγων: 

λθὼν ὁ ἀστὴρ ἔστη ἐπάνω, οὗ ἦν τὸ παιδίον κείμενον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Εὐπρέπισον, Δέσποτα.

ερες θυμιν τ πρτον κάλυμμα, καλύπτει δι' ατο τν μνν σν τ Δισκαρί, λέγων:

Κύριος βασίλευσεν, επρέπειαν νεδύσατο· νεδύσατο Κύριος δύναμιν κα περιεζώσατο. Κα γρ στερέωσε τν οκουμένην, τις ο σαλευθήσεται.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Κάλυψον, Δέσποτα.

Καὶ ὁ ἱερεὺς θυμιῶν τὸ δεύτερον κάλυμμα, καλύπτει δι' αὐτοῦ τὸ ἅγιον Ποτήριον, λέγων: 

κάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετή σου, Χριστέ, καὶ τῆς αἰνέσεώς σου πλήρης ἡ γῆ.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Σκέπασον, Δέσποτα.

ερες θυμιν τ τρίτον κάλυμμα κα σκεπάζων δι' ατο τό τε γιον Δισκάριον κα τ γιον Ποτήριον, λέγει: 

Σκέπασον μς ν τ σκέπ τν πτερύγων σου· ποδίωξον φ' μν πάντα χθρν κα πολέμιον· ερήνευσον μν τν ζωήν· Κύριε, λέησον μς κα τν κόσμον σου κα σσον τς ψυχς μν, ς γαθς κα φιλάνθρωπος κα λεήμων Θεός.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Ελόγησον, Δέσποτα.

Κα ερες λαβν τ θυμιατήριον, θυμι τν Πρόθεσιν λέγων κ τρίτου τό: 

Ελογητς Θες μν, οτως εδοκήσας· δόξα σοι.

δ διάκονος ν κάστ πιλέγει: 

Πάντοτε· νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. Ἀμήν.

Λαβὼν δὲ ὁ διάκονος τὸ θυμιατήριον λέγει: 

πὶ τῇ ἁγίᾳ καὶ ἱερᾷ Προθέσει τῶν τιμίων Δώρων. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Καὶ ὁ ἱερεὺς λέγει μετὰ συντριβῆς καρδίας τὴν εὐχήν: 

Θεός, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ τὸν οὐράνιον ἄρτον, τὴν τροφὴν τοῦ παντὸς κόσμου, τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Θεὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐξαποστείλας, σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν καὶ εὐεργέτην, εὐλογοῦντα καὶ ἁγιάζοντα ἡμᾶς· Αὐτὸς εὐλόγησον τὴν Πρόθεσιν ταύτην καὶ πρόσδεξαι αὐτὴν εἰς τὸ ὑπερουράνιόν σου θυσιαστήριον. Μνημόνευσον, ς γαθς κα φιλάνθρωπος, τν προσενεγκόντων κα δι' ος προσήγαγον· κα μς κατακρίτους διαφύλαξον ν τ ερουργί τν θείων σου μυστηρίων. τι γίασται κα δεδόξασται τ πάντιμον κα μεγαλοπρεπς νομά σου, το Πατρς κα το Υο κα το γίου Πνεύματος, νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Ετα ποιε τν πόλυσιν ν τ Προθέσει κα μετ' ατν θυμι τν γίαν Πρόθεσιν, τν γίαν Τράπεζαν, σταυροειδς κα τ ερατεον κα τν λαόν, λέγων καθ' αυτν τ τροπάρια:

ν τάφ σωματικς, ν δου δ μετ ψυχς ς Θεός, ν Παραδείσ δ μετ λστο κα ν θρόν πρχες Χριστέ, μετ Πατρς κα Πνεύματος, πάντα πληρν περίγραπτος.

Δόξα Πατρί...

ς ζωηφόρος, ς Παραδείσου ραιότερος ντως κα παστάδος πάσης βασιλικς ναδέδεικται λαμπρότερος, Χριστέ, τάφος σου, πηγ τς μν ναστάσεως.

Κα νν...

Τ το ψίστου γιασμένον θεον σκήνωμα, χαρε· δι σο γρ δέδοται χαρά, Θεοτόκε, τος κραυγάζουσιν· Ελογημένη σ ν γυναιξ πάρχεις πανάμωμε Δέσποινα.

Κα ποθέτει τ θυμιατόν. Καὶ ὃταν ἔιναι καιρὸς γιὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν Ἱερεύς: καὶ Διάκονος ἱστάμενοι πρὸ τῆς ἁγίας Τραπέζης καὶ λέγει Ἱερεύς

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ὁ δὲ ἱερεὺς προσκυνήσας τρὶς λέγει ταπεινῇ τῇ φωνῇ:

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία (γ΄).

Εἶτα:

Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (β΄).

Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν τὴν θύραν τοῦ ἐλέους σου.

Ὁ διάκονος, τὴν κεφαλὴν ὑποκλίνας τῷ ἱερεῖ, λέγει:

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ· εὐλόγησον, Δέσποτα ἅγιε.

ἱερεὺς ἐπιθεὶς τὴν δεξιὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, λέγει:

Εὐλογητὸς Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

μήν. Εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ, Δέσποτα ἅγιε.

ΙΕΡΕΥΣ

Κατευθῦναι Κύριος τὰ διαβήματά σου εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Μνήσθητί μου, Δέσποτα ἅγιε.

ΙΕΡΕΥΣ

Μνησθείη σου Κύριος ὁ Θεὸς ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ, πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ:  μήν.

Καὶ οὕτως ἄρχονται τῆς θείας Λειτουργίας.