The Orthodox Pages

email: pater@christopherklitou.com

ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ

   

Η ΠΡΩΤΗ ΩΡΑ

 

ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ

 

Επιστροφή στις Ακολουθίες

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Α' ΩΡΑΣ

 

ΙΕΡΕΥΣ

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μήν.

ΙΕΡΕΥΣ

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.

Βασιλε ορνιε, Παρκλητε, τ Πνεμα τς ληθεας πανταχο παρν κα τ πντα πληρν θησαυρς τν γαθν κα ζως χορηγς, λθ κα σκνωσον ν μν κα καθρισον μς π πσης κηλδος κα σσον γαθ, τς ψυχς μν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μν.

γιος Θες, γιος σχυρς, γιος θνατος λησον μς (κ τρτου).

Δξα... Κα νν...

Παναγα Τρις, λησον μς. Κριε, λσθητι τας μαρταις μν. Δσποτα, συγχρησον τς νομας μν. γιε, πσκεψαι κα ασαι τς σθενεας μν, νεκεν το νματς σου.

Κριε λησον (3)

Δξα... Κα νν...

Πτερ μν, ν τος ορανος, γιασθτω τ νομ σου, λθτω βασιλεα σου, γενηθτω τ θλημ σου ς ν οραν κα π τς γς. Τν ρτον μν τν πιοσιον δς μν σμερον κα φες μν τ φειλματα μν, ς κα μες φεμεν τος φειλταις μν, κα μ εσενγκς μς ες πειρασμν, λλ ῥῦσαι μς π το πονηρο.

ΙΕΡΕΥΣ

τι σο στιν βασιλεα...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μν.

Κριε λησον ιβ'

Δξα... Κα νν...

Δετε προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν τ βασιλε μν Θε.

Δετε προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν Χριστ τ βασιλε μν Θε.

Δετε προσκυνσωμεν κα προσπσωμεν ατ, Χριστ τ βασιλε κα Θε μν.

 

Ψαλμς 5

Τ ῥήματ μου ντισαι Κριε σνες τς κραυγς μου πρσχες τ φων τς δεσες μου βασιλες μου κα Θες μου τι πρς σ προσεξομαι Κριε τ πρω εσακούσ τς φωνς μου, τ πρω παραστσομα σοι κα πψομαι τι οχ Θες θλων νομαν σ ε οδ παροικσει σοι πονηρευμενος ο διαμενοσιν παρνομοι κατναντι τν φθαλμν σου, μσησας πντας τος ργαζομνους τν νομαν πολες πντας τος λαλοντας τ ψεδος, νδρα αμτων κα δλιον βδελσσεται Κριος γ δ ν τ πλθει το λους σου εσελεσομαι ες τν οκν σου, προσκυνσω πρς ναν γιν σου ν φβ σου Κριε δγησν με ν τ δικαιοσν σου, νεκα τν χθρν μου κατεθυνον νπιν μου τν δν σου τι οκ στιν ν τ στματι ατν λθεια καρδα ατν ματαα τφος νεγμνος λρυγξ ατν τας γλσσαις ατν δολιοσαν κρνον ατος Θες, ποπεστωσαν π τν διαβουλων ατν κατ τ πλθος τν σεβειν ατν, ξωσον ατος τι παρεπκρανν σε Κριε κα εφρανθτωσαν πντες ο λπζοντες π σ, ες αἰῶνα γαλλισονται κα κατασκηνσεις ν ατος κα καυχσονται ν σο πάντες ο γαπντες τ νομ σου τι σ ελογσεις δκαιον Κριε ς πλ εδοκας στεφνωσας μς

 

Ψαλμς 89

Κριε καταφυγ γενήθης μν ν γενε κα γενε πρ το ρη γενηθναι κα πλασθναι τν γν κα τν οκουμνην κα π το αἰῶνος ως το αἰῶνος σ ε μ ποστρψς νθρωπον ες ταπενωσιν κα επας· πιστρψατε υο νθρπων τι χιλια τη ν φθαλμος σου, Κριε ς μρα χθς τις διλθεν κα φυλακ ν νυκττ ξουδενματα ατν τη σονται τ πρω σε χλη παρλθοι. τ πρω νθσαι κα παρλθοι τ σπρας ποπσοι σκληρυνθεη κα ξηρανθεη τι ξελπομεν ν τ ργ σου κα ν τ θυμ σου ταρχθημεν θου τς νομας μν νπιν σου αἰὼν μν ες φωτισμν το προσπου σου τι πσαι α μραι μν ξλιπον κα ν τ ργ σου ξελπομεν τ τη μν ς ρχνην μελτων α μραι τν τν μν ν ατος βδομκοντα τη, ἐὰν δ ν δυναστεαις γδοκοντα τη κα τ πλεον ατν κπος κα πνος τι πλθεν πρατης φ' μς κα παιδευθησμεθα

τς γινσκει τ κρτος τς ργς σου κα π το φβου σου τν θυμν σου ξαριθμσασθαι; τν δεξιν σου οτως γνρισον κα τος πεπεδημνους τ καρδίᾳ ν σοφίᾳ. πστρεψον Κριε· ως πτε; κα παρακλθητι π τος δολοις σου.

νεπλσθημεν τ πρω το λους σου κα γαλλιασμεθα κα εφρνθημεν ν πσαις τας μραις μν εφρνθημεν νθ' ν μερν ταπενωσας μς τν ν εδομεν κακ κα δε π τος δολους σου κα π τ ργα σου κα δγησον τος υος ατν κα στω λαμπρτης Κυρου το Θεο μν φ' μς κα τ ργα τν χειρν μν κατεθυνον φ' μς

 

Ψαλμς 100

λεος κα κρσιν σομα σοι Κριε ψαλ κα συνσω ν δ μμ· πτε ξεις πρς με; διεπορευμην ν κακίᾳ καρδας μου ν μσ το οκου μου οὐ προεθέμην πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα παράνομον, ποιοῦντας παραβάσεις ἐμίσησα· οὐκ ἐκολλήθη μοι καρδία σκαμβὴ· ἐκκλίνοντος ἀπ' ἐμοῦ τοῦ πονηροῦ οὐκ ἐγίνωσκον τὸν καταλαλοῦντα λάθρᾳ τοῦ πλησίον αὐτοῦ· τοῦτον ἐξεδίωκον· ὑπερηφάνῳ ὀφθαλμῷ καὶ ἀπλήστῳ καρδίᾳ τούτῳ οὐ συνήσθιον οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ τοὺς πιστοὺς τῆς γῆς τοῦ συγκαθῆσθαι αὐτοὺς μετ' ἐμοῦ πορευόμενος ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ οὗτός μοι ἐλειτούργει. οὐ κατῴκει ἐν μέσῳ τῆς οἰκίας μου ποιῶν ὑπερηφανίαν, λαλῶν ἄδικα οὐ κατεύθυνεν ἐναντίον τῶν ὀφθαλμῶν μου. εἰς τὰς πρωΐας ἀπέκτεννον πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς τοῦ ἐξολεθρεῦσαι ἐκ πόλεως Κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν.

Δόξα... Καὶ νῦν...

λληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Δόξα σοι ὁ Θεὸς (ἐκ γ')

Κύριε, ἐλέησον. (ἐκ γ')

Καὶ στιχολογοῦμεν κάθισμα ἓν τοῦ ψαλτηρίου, εἰς ἕκαστον δὲ ἀντίφωνον λέγομεν Ἀλληλούϊα καὶ ποιοῦμεν μετανοίας (τρεῖς).

Δόξα.

Τὸ ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου ἢ τῆς ἑορτῆς τῆς ἤδη ἐκκλησιατικῶς καὶ φυσικῶς ληγούσης ἡμέρας.

Καὶ νῦν

Θεοτοκίον

Τὶ σὲ καλέσωμεν, ὦ Κεχαριτωμένη; Οὐρανόν; ὅτι ἀνέτειλας τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης. Παράδεισον; ὅτι ἐβλάστησας τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας. Παρθένον; ὅτι ἔμεινας ἄφθορος· ἁγνὴν Μητέρα; ὅτι ἔσχες σαῖς ἁγίαις ἀγκάλαις υἱόν, τὸν πάντων Θεόν. Αὐτὸν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Εἷτα

Εἰ ἔψαλτο ἀλληλούϊα τὸ πρωῒ, ἤτοι ἐν ἡμέρᾳ νηστείας, ψάλλομεν τὸ παρὸν τρίς, μετὰ τῶν στίχων, ποιοῦντες καὶ τὰς ἐν τούτοις μεγάλας μετανοίας·

Τὸ πρωῒ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου, ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.

Στιχ: Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι Κύριε, σύνες τῆς κραυγῆς μου

Τὸ πρωῒ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου, ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.

Στιχ: τι πρὸς σὲ προσεύξομαι Κύριε τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου

Τὸ πρωῒ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου, ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.

Δόξα... Καὶ νῦν...

Θεοτοκίον

Τὶ σὲ καλέσωμεν, ὦ Κεχαριτωμένη; Οὐρανόν; ὅτι ἀνέτειλας τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης. Παράδεισον; ὅτι ἐβλάστησας τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας. Παρθένον; ὅτι ἔμεινας ἄφθορος· ἁγνὴν Μητέρα; ὅτι ἔσχες σαῖς ἁγίαις ἀγκάλαις υἱόν, τὸν πάντων Θεόν. Αὐτὸν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Εὐθὺς ψάλλομεν τοὺς ἑπόμενους στίχους δευτεροῦντες τοὺς τρεις καὶ τρισσεύοντες τον τελευταῖον ψάλλοντες αὐτὸν μεγαλοφώνως καὶ ἀργῶς

Τ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία.

Λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου.

Τ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.

Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεώς σου, Κύριε, ὅπως ὑμνήσω τὴν δόξαν σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν μεγαλοπρέπειάν σου.

Τὴν Δευτέραν, Τετάρτην καὶ Παρασκευὴν της Δ΄Εβδομάδος ἀντὶ τῶν στίχων Τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον... ψάλλομεν τὸ παρόν Ἦχος β'

Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν.

γιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ τρίτου).

Δξα... Κα νν...

Παναγα Τρις, λησον μς. Κριε, λσθητι τας μαρταις μν. Δσποτα, συγχρησον τς νομας μν. γιε, πσκεψαι κα ασαι τς σθενεας μν, νεκεν το νματς σου.

Κριε λησον (3)

Δξα... Κα νν...

Πτερ μν, ν τος ορανος, γιασθτω τ νομ σου, λθτω βασιλεα σου, γενηθτω τ θλημ σου ς ν οραν κα π τς γς. Τν ρτον μν τν πιοσιον δς μν σμερον κα φες μν τ φειλματα μν, ς κα μες φεμεν τος φειλταις μν, κα μ εσενγκς μς ες πειρασμν, λλ ῥῦσαι μς π το πονηρο.

ΙΕΡΕΥΣ

τι σο στιν βασιλεα...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μν.

Εἰ οὐκ ἔστιν ἀλληλοὐϊα, ἤτοι ἐν μνήμῃ ἑορταζομένου ἁγίου, λέγομεν ἐνταῦθα τὸ κοντάκιον τοῦ ἁγίου, ἢ τῆς τυχούσης ἑορτῆς.

Εἰ δὲ μὴ τὰ παρόντα θεοτοκία·

Τῇ Δευτέρᾳ, Τρίτῃ καὶ Πέμπτῃ

Τὴν ὑπερένδοξον τοῦ Θεοῦ μητέρα, καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἁγιωτέραν , ἀσίγήτως ὑμνήσωμεν καρδίᾳ καὶ στόματι, Θεοτόκον αὐτὴν ὁμολογοῦντες , ὡς κυρίως γεννήσασαν Θεὸν σεσαρκωμένον, καὶ πρεσβεύουσαν ἀπάυστως ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τῇ Τετάρτῃ καὶ Παρασκευῇ

Ταχὺ προκατάλαβε, πρὶν δουλωθῆναι ἡμᾶς, ἐχθροῖς βλασφημοῦσί σε, καὶ ἀπειλοῦσιν ἡμῖν, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἄνελε τῷ Σταυρῷ σου, τοὺς ἡμᾶς πολεμοῦντας, γνώτωσαν πῶς ἰσχύει, Ὀρθοδόξων ἡ Πίστις, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόνε φιλάνθρωπε.

Τὴν Δ΄ ἑβδομάδα τῶν νηστειῶν (ἢ κατἄλλους καθὅλας τὰς ἡμέρας) λέγομεν το κοντάκιον τῆς Κυριακῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως

Κοντάκιον

Αὐτόμελον. Ἦχος βαρὺς

Οὐκέτι φλογίνη ῥομφαία φυλάττει τὴν πύλην τῆς Ἐδέμ, αὐτὴ γὰρ ἐπῆλθε παράδοξος σβέσις τὸ ξύλον τοῦ Σταυροῦ, θανάτου τὸ κέντρον, καὶ ᾅδου τὸ νῖκος ἐλήλαται, ἐπέστης δὲ Σωτήρ μου βοῶν τοῖς ἐν ᾅδῃ΄ Εἰσάγεσθε πάλιν εἰς τὸν Παράδεισον.

Κύριε ἐλέησον μ'

ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος Χριστὸς Θεός, μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαγχνος, τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καί τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν, πάντας καλῶν πρὸς σωτηρίαν διά τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, αὐτός Κύριε, πρόσδεξαι καὶ ἡμῶν ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τὰς ἐντεύξεις καὶ ἴθυνον τὴν ζωὴν ἡμῶν πρὸς τὰς ἐντολάς σου. Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον καὶ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, κακῶν καὶ ὀδύνης. Τείχισον ἡμᾶς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα της πίστεως καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν της ἀπροσίτου σου δόξης, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον γ'

Δόξα... Καὶ νῦν...

Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

ν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον Πατερ.

ΙΕΡΕΥΣ

Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς, καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς. Ἀμήν.

* Κατὰ δὲ τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν,  ου λέγεται η επομένη ευχη και ἀπόλυσις, αλλά η Εὐχῆ τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ. (ἵδε πιο κάτω)

Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ' ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων.

ΧΟΡΟΣ:  μήν.  

ΙΕΡΕΥΣ: Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι.

ΧΟΡΟΣ:  Δόξα Πατρί. Καὶ νῦν. Κύριε ἐλέησον (γ). Πάτερ ἅγιε, εὐλόγησον.

ΙΕΡΕΥΣ

Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ Μητρός· τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμᾶς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

ΧΟΡΟΣ:  μήν.  

* Κατὰ δὲ τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν , μετά το " Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς..." λέγει ὁ ἱερεύς τὴν Εὐχῆ τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ. Καὶ ποιοῦμεν τὰς τρεῖς μεγάλας μετανοίας.

Κύριε, καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καὶ ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης, χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μετὰ δὲ ταύτας, ἑτέρας μικρὰς ιβ' λέγοντες καθ' ἑκάστην, τὸ ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ, καὶ ἐλέησόν με, καὶ πάλιν μετάνοιαν μεγάλην, καὶ τὸν τελευταῖον στίχον τῆς ἀνωτέρω Εὐχῆς.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ' ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων.

ΧΟΡΟΣ:  μήν.  

Και εὐθὺς ἐπισυνάπτομεν τὴν γ΄ὥραν.  Εἰ δὲ μὴ λέγει ὁ ἱερευς τὴν Ἀπόλυσιν.  

ΙΕΡΕΥΣ: Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι.

ΧΟΡΟΣ:  Δόξα Πατρί. Καὶ νῦν. Κύριε ἐλέησον (γ). Πάτερ ἅγιε, εὐλόγησον.

ΙΕΡΕΥΣ

Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ Μητρός· τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμᾶς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

ΧΟΡΟΣ:  μήν.