The Orthodox Pages

email: pater@christopherklitou.com

 

ΟΚΤΩΗΧΟΣ

 

ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΕΜΠΤΗ ΗΧΟΣ ΠΛ Δ΄ 

Στιχηρα Προσμοια τν ποστλων

χος πλ. δ'

Κριε, ε κα κριτηρίῳ παρέστης

Κριε, σ το Παρακλτου ταγλῃ, τος ποστλους φτισας, κα φωστρας τθεικας τοτους, τν οκουμνην καταυγζοντας, τ νοητ φωτισμῷ, τς γνσες σου Δσποτα· δι τοτο προσκυνομεν, τν πολλν σου γαθτητα.

Κριε, στν ποστλων πρεσβεαις, περιτειχζων τν πομνην σου, τατην ξ χθρν πηρεας, διασζεις στασαστον, ἥν περ τιμίῳ Σωτρ, ὠνησμενς σου αματι, τς δουλεας τοῦ ἀλλοτρου, ἠλευθρωσας ς εσπλαγχνος.

φθητε, ἐν τ διαδματι Χριστοῦ, τς κκλησας, ὡς τμιοι, λθοι διαυγες λαμπηδνας, τοκουμνῃ ἀστρπτοντες, θεογνωσας τφς, Ἀπστολοι μακριοι, τς Τριδος παραστται, κα πρεσβευτατν ψυχν μν.

τερα, τοῦ Ἁγου Νικολου, ὅμοια

Κριε, σ τοῦ Ἱερρχου τας θεαις, πανευπροσδκτοις δεσεσιν, ἐκ παντς κινδνου καπσης, ἐλευθρωσον κακσεως, καὶ ἐπηρεας κακν, τος δολους σου Φιλνθρωπε, τος ν πστει προσκυνοντας, σοτ κρτος τὸ ἀνεκαστον.

Κριε, στν ερρχην ν κσμῳ, ὡς εωδαν νδειξας· πντων γρ πιστν τς καρδας, εωδιζει νν τος θαμασι, νσους καπθη ψυχν, δικων τσχριτι, ο τας πρεσβεαις, ὡς Οκτρμων, τος μνοντς σε περσζε.

Κριε, στν σν σεπτν ερρχην, ἐν τος πρασιν δξασας, δος ατ θαυμτων τν χριν, καὶ ὑπρμαχον νδειξας, τν ν κινδνοις δεινος, κα θλψεων κακσεσι, περιπιπτντων καατοντων, τοτου ετν ντληψιν.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον, ὅμοιον

δε μου, τς συντετριμμνης καρδας, τος στεναγμος Θεονμφευτε, πρσδεξαι Παρθνε Μαρα, καμὴ ἀπσ πανμωμε, τς τν χειρν μου γνή, ἐπρσεις ς φιλγαθος, ἵνα μν κα μεγαλνω, τν μεγαλναντα τγνος μν.

πστιχα ποστολικά, ὅμοια

Κριε, ε κα κριτηρίῳ παρέστης

Κριε, σελικρινς πτς γς, οἱ Ἀπστολοι ποθσαντες, σκβαλα γσαντο πντα, ἵνα μνον σε κερδσωσι, καὶ ὑπρ σοακισμος, τσματα παρδωκαν· δι τοτο δοξασθντες, πρεσβεουσιν πρ τν ψυχν μν.

Κριε, στν ποστλων τν μνμην, ἐπτς γς μεγλυνας· πντες γρ μο συνελθντες, ἐν ατ δοξολογομν σε, ὅτι παρχεις μν, δι' ατν τὰ ἰάματα, κατκσμτν ερνην, εχας ατν κατμγα λεος.

Μαρτυρικν

Ε τις ρετή, καε τις παινος, πρπει τος γοις· ξφεσι γρ κλιναν τος αχνας, διστν κλναντα ορανος κα καταβντα, ἐξχεαν ταμα ατν, διστν κενσαντα αυτν, κα μορφν δολου λαβντα, ἐταπεινθησαν ως θαντου, τν πτωχεαν σου μιμομενοι. Ὧν τας εχας, καττ πλθος τν οκτιρμν σου, ὁ Θες λησον μς.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον

Τί μς καλσωμεν γιοι;

Νύμφην σε Παρθνε κρυξαν, τς ξας το Πατρς, κατς Θετητος ατοῦ, ο Θεν, ἀξιωθντες κατιδεν σωματικς, καΛγου κα ΘεοΚρη γενντριαν, κα Πνεματος γου οκητριον· ν σογρ πν τς Θετητος, σωματικς κατεσκνωσε, τ πλρωμα, πληρεσττης οσης χριτος.

Μετ τν α' Στιχολογαν

Καθσματα ποστολικ

χος πλ. δ'

Τν Σοφαν καὶ Λόγον

ς φωστρας τοκσμου, καὶ ὁδηγος, τς μν σωτηρας, τς παρχς, τος θεους μνσωμεν, μαθητς το Θεοῦ ἡμν, ὅτι φς τος ν σκτει, ἡμν ξαντειλαν, κατν λιον πσι, τς δξης γνρισαν· θεν κατν πλνην, τν εδλων καθελον, Τριδα κηρξαντες, ἐν μιτ Θετητι. Πρς ατος ον βοσωμεν· πστολοι Χριστο το Θεοῦ, τν πταισμτων φεσιν ατσασθε, τος ορτζουσι πθῳ, τν γαν μνμην μν.

μοιον

Ες τπρατα πντα, διαδραμών, ὁ σοφς μν φθγγος, ὡς ληθς, τοκσμου πανεφημοι, το Κυρου πστολοι, θεογνωσαν πσι, τρανς νεκρυξε, κατν θνν τν γνοιαν, ες γνσιν μετγαγεν· θεν καεδλων, τν χλν κδιξας, τφς ττς γνσεως, τος ν σκτει κατλαμψε. Δι τοτο δεμεθα· Πρεσβεσατε Χρισττ Θεῷ, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πθῳ, τν γαν μνμην μν.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον

νστης κ νεκρῶν

κ πσης πειλς, κα κακας νθρπων, δισωσον μς, Παναγα Παρθνε· σκπην κα γάρ σε πντες, κα προστασαν θερμν κεκτμεθα, κατῷ ἐκ σο τεχθντι, ἐν σο θαρροντες ει προσππτομεν, ὃν κδυσπει ῥύσασθαι μς, ἐκ πσης περιστσεως.

Μετ τν β' Στιχολογαν

Καθσματα ποστολικ

Τ προσταχθν μυστικς λαβὼν

Φωστρες φθητε λαμπροί, Χριστοατπται, δι παντς πσαν τν γν, φωταγωγοντες, κα σοβοντες τ σκτος, τς πολυθεας, τφγγει, τς εσεβεας τν διδαχν· διό με, τν ν ατ σκτει, τν δονν, ἀδες πορευμενον, φωτσατε τ φωτί, τν θεων προσευχν μν, Θεοφροι ποστλοι.

μοιον

Τς το Κυρου ν ψυχῇ, παραγγελας, ὡς θησαυρν πλουτοποιν, πιστς λαβντες, οἱ Ἀπστολοι φθησαν, πσιν εεργται, πτωχεαν ποσοβοντες, δαιμονικν, καπντας, καταπλουτοντες πλοτ Θεοῦ, πρς ος πντες βοσωμεν· Πλουτσατε καὶ ἡμς, ἀρσταις ργασαις νν, πενομνους δεμεθα.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον

Τν Σοφαν καὶ Λόγον

Τν ψυχν μου Παρθνε, τν ταπεινν, τν ν ζλ τοβου, τν πειρασμν, νν ς κυβρνητον, ποντουμνην Πανμωμε, ἁμαρτιν τε φρτῳ, φανεσαν πραντλον, καες πυθμνα δου, πεσεν κινδυνεουσαν, φθσον Θεοτκε, τ θερμ σου πρεσβείᾳ, κασσον παρχουσα, τν λιμνα τν εδιον, ἵνα πστει κραυγζω σοι· Πρσβευε Χρισττ Θεῷ, τν πταισμτων δονα μοι τν φεσιν· σγρ χω λπδα δολς σου.

Μετα τν γ' Στιχολογαν, ἕτερα

Τν Σοφαν καὶ Λόγον

Τ σαγντν λγων, τν θεϊκν, ὡς χθας ζωγροντες, τος λογικος, τοτους προσηγγετε, ἀπαρχν τ Θεῷ ἡμν, κα το Χριστοτ στγματα, ποθοντες νδσασθαι, μιμητα τοΠθους, ατοῦ ἀνεδεχθητε. Ὅθεν συνελθντες, κατ χρος τιμμεν, Ἀπστολοι νδοξοι, τν μν νν πανγυριν, κα συμφνως κραυγζομεν· Πρεσβεσατε Χρισττ Θεῷ, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πόθῳ, τν γαν μνμην μν.

Μαρτυρικν, ὅμοιον

Οκουμνης φωστρες, ἀειλαμπες, ἀνεδεχθητε πστει, μαρτυρικῇ, ὅλην ναθμενοι, τν λπδα πρς Κριον, κα νοητῷ ἐλαίῳ, το Πνεματος γιοι, τς ψυχικς λαμπδας, ὑμν φαιδρνατε· θεν κα κρατρες, νοητο τος νθρποις, ἰάσεις προχοντες, ὥσπερ νματα φθητε, Ἀθλοφροι πανεφημοι, πρεσβεσατε Χρισττ Θεῷ, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πόθῳ, τν γαν μνμην μν.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον

νοητπλη τς ζως μν, ἄχραντε Θεοτκε, τος προστρχοντς σοι πιστς, λτρωσαι τν κινδνων, ἵνα δοξζωμεν τν πανγιον τκον σου, ες σωτηραν τν ψυχν μν.

Κανν τν γων ποστλων, οὗ ἡ Ἀκροστιχς

Χορός με σζοις τν σοφν ποστλων. Ποημα ωσφ

δ α' χος πλ. δ'

Ὁ Εἱρμὸς

γρν διοδεσας σε ξηρν, κατν Αγυπταν, μοχθηραν διαφυγών, ὁ Ἰσραηλτης νεβα· τ λυτρωτ κα Θεῷ ἡμν σωμεν.

Χορς ποστλων φωτοειδς, φωττ μεγλῳ, παριστμενος τν μν, ζοφδη καταγασον καρδαν, κα σωτηρας πρς τρβους δγησον.

Ο γνσιοι φλοι το Λυτρωτοῦ, παθν με φιλας, ἐκλυτρσασθε τν πολλας, ἀπταις τοβου πλανηθντα, καὶ ἀγνωσας νυκτ καλυπτμενον.

ομφαίᾳ πληγντας το πονηροῦ, ἰάσασθε βλη, πεφυκτες το Δυνατοῦ, Ἀπστολοι θεοι τος ν πστει, ὑπο τν σκπην μν καταφεγοντας.

Θεοτοκον

πλρης κενοται καθ Θες, κα σοῦ ἐκ κοιλας, σαρκοφρος Μτηρ γνή, προρχεται σζων εσπλαγχνα, τος παχθντας κακίᾳ τοῦ ὄφεως.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου, οὗ ἡ Ἀκροστιχς:

Σο Νικλαε γδοον πρπει μλος. Ἰωσφ

Ὁ Εἱρμὸς

κεκομμνη τν τομον τεμε, καεδεν λιος γν, ἣν οκ θεσατο, ἀλστορα χθρν τὸ ὕδωρ κατεπντισε, καὶ ἄβατον διλθεν σραλ, ᾠδδὲ ἀνεμλπετο, τ Κυρίῳ ᾄσωμεν· νδξως γρ δεδξασται.

Σν τας χορεαις, τν νω Δυνμεων, τ Βασιλε κα Θεῷ, Μκαρ παριστμενος, ἡμς τος πγς, πιστς ξαιτουμνους σε, παντς πειρατηρου χαλεποῦ, Νικλαε περσζε, λσιν ξαιτομενος, ἡμν τν παραπτσεων.

Οσ προσττην, πλουτοντες Νικλαε, ἡμρας τε κα νυκτς, πστει σοι κραυγζομεν· Νν πρφθασον μς, μεγλως κινδυνεοντας, δαιμνων πονηρας πιβουλας, φθοροποιν νθρπων τε, ὅπως ναψξεως, τυχντες εφημμν σε.

σχυροτταις, νευρας τς πρεσβεας σου, τος ποπνγειν μς, σπεδοντας Νικλαε, τελείᾳ ἀγχονίᾳ παρδος, λυτρομενος τς τοτων, πονηρς παγωγς, τος ν ανσει κρζοντας· τ Κυρίῳ ᾄσωμεν· νδξως γρ δεδξασται.

Θεοτοκον

Νομμων δχα, τς φσεως ττοκας, τν Νομοδτην κα Θεν, ἄνθρωπον γενμενον, ατν ς γαθν κτευε Πανμωμε, ἡμν τς νομας παριδεν, τν βοντων πντοτε. τ Κυρίῳ ᾄσωμεν· νδξως γρ δεδξασται.

δ γ'

Ὁ Εἱρμὸς

Σετ στερωμα, τν προστρεχντων σοι Κριε, σετφς, τν σκοτισμνων, καὶ ὑμνε σε τ πνεμ μου.

Σθνος περιζσατε, ἐξασθενσασαν πθεσι, καὶ ἡδονας, τν μν καρδαν, το Σωτρος πστολοι.

Μαν καταγγλλοντες, τρισσοφα Θεοῦ ἔλλαμψιν, ο Μαθηταί, τς πολυθεας, τν χλν ξηφνισαν.

λκη πονηρτατα, ττς καρδας μου πασατε, ὡς ατροί, θείᾳ χειρουργίᾳ, το Σωτρος πστολοι.

Θεοτοκον

Σσν με κυσασα, ὑπερφυς γνΔσποινα, τν Λυτρωτν, πντων κα Δεσπτην, κα Σωτρα καΚριον.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς ατς

να σε γεραρωμεν, ἵνα τιμμν σε πντοτε, δδου μν, χερα βοηθεας, Ἱερρχα Νικλαε.

Κομισον Νικλαε, σας κοιμτοις ντεξεσι, τος καθ' ἡμν, ἐπεγειρομνους, πειρασμος δυσωπομν σε.

λον με τος πθεσι, περιστατομενον γιε, κα πειρασμος, πονηρν νθρπων, μεσιτείᾳ σου λτρωσαι.

Θεοτοκον

Λσιν δωρηθνα μοι, ἁμαρτιν γνατησαι, τν γαθν, κατν ν τβίῳ χαλεπν περιστσεων.

δ δ'

Ὁ Εἱρμὸς

Εσακκοα Κριε, τς οκονομας σου τ μυστριον, κατενησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδξασ σου τν Θετητα.

ραιθητε νδοξοι, θεαις γλααις καλλωπιζμενοι, καὶ ἀκτσι πυρσευμενοι, τοῦ ὑμς φωστρας ναδεξαντος.

Ζλης πσης λυτρσασθε, πντων κυβερνται θεοι πστολοι, τν πελγει κινδυνεοντα, συμφορν τοβου κα δονομενον.

Ο θαλσσας ταρξαντες, τς πολυθεας πποι θελεκτοι, τν πταισμτων μου τν βυσσον, τας μν πρεσβεαις θεραπεσατε.

Θεοτοκον

σουργν τ Γενντορι, Λγον κ λαγνων σου σωμτωσας· θεν φθης περχουσα, ποιημτων πντων, Κρη Δσποινα.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς ατς

π πλθους πταισμτων μου, πλθει περιππτωκα δεινν θλψεων, σπεσον γιε βοθει μοι, τν γαθοδτην κμιμομενος.

μαυτν ποκλαομαι, ζν ν μελείᾳ, καὶ ἀπολλμενος, τ πρεσβείᾳ σου Νικλαε, πρς μετνοιν με χειραγγησον.

τος τρες λυτρωσμενος, Πτερ νεανας, τεθνναι μλλοντας, πσης ῥῦσα με κολσεως, κατς αωνου κατακρσεως.

Θεοτοκον

Γεωργεν με νοματα, Ἄχραντε ορνια νδυνμωσον, τς ψυχς μου, κα κατεθυνον, πρς ζως εσδους τ κινματα.

δ ε'

Ὁ Εἱρμὸς

ρθρζοντες βομν σοι Κριε· Σσον μς· σγρ ε Θες μν, ἐκτς σου λλον οκ οδαμεν.

Στενομενον πολλος πλημμελμασι, σωτηρας πρς πλτος θνατε, ὡς κυβερνται πστολοι.

Τιμντ με τν πντιμον δμον μν, θεπται, πσης κλυτρσασθε, ἀτμου πρξεως δομαι.

ς πθη το Σωτρος, μιμομενοι πστολοι, πσαν δυπθειαν, ἐκ τς ψυχς μου διξατε.

Θεοτοκον

Νοσοσαν τν ψυχν μου θερπευσον, ἡ τεκοσα πντων τν ἰώμενον, τς νσους πναγνε Δσποινα.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς ατς

Δυνμωσον μς τας πρεσβεαις σου, Ἱερρχα, τηρεν τ προστγματα, Χριστο τομνου Θεοῦ ἡμν.

Μροις παροικσας Νικλαε, εωδας θεας μς πλρωσον, τος εσεβς εφημοντς σε.

Οκτερησον μς τας πρεσβεαις σου, θεομκαρ, Θεν τν οκτρμονα, καθικετεων Νικλαε.

Θεοτοκον

Ναμτων ζωηρρτων νπλεως, οσα Κρη, πντας μς πτισον, εσεβοφρνως μνοντς σε.

δ ς'

Ὁ Εἱρμὸς

Τν δησιν κχε πρς Κριον, καατῷ ἀπαγγελ μου τς θλψεις, ὅτι κακν, ἡ ψυχ μου πλσθη, καὶ ἡ ζω μου τῷ ᾅδ προσγγισε, καδομαι ς ωνς· κ φθορς Θεός με νγαγε.

Συσσεσαντες προσευχν πικλσει, κατεστρψατε ναος τν εδλων, Μσται Χριστο· λλδομαι πστει, ττς ψυχς μου συντρψατε εδωλα, κα δεξατε Θεο ναν, τν πολλας μαρταις πεθυνον.

Οπτρτῇ ἀρραγε δομηθντες, ἐκλεκτο καθπερ λθοι θεπται, τν τν μν, ἐπψμμον καρδαν, φρενοβλαβς δομησμενον σσατε· συρρουσι γρ πειρασμν, ποταμο κα δεινς με χειμζουσι.

Φιλας τς πρς τν σρκα δολας, ἐκλυτρσασθ με φλοι τοΛγου, κα μισητν, δι πλθος κακας, ἀποδειχθντα φιλίᾳ συνδσατε, το στργοντος μαρτωλν, δι πλθος λους τν φεσιν.

Θεοτοκον

ς ῥόδον, ὡς καθαρτατον κρνον, ὡς εὐῶδες σε σφρδιον Κρη, ὁ ποιητς ξ ραων κοιλδων, τν κοσμικν κλεξμενος κησε, τν μτραν σου κα σαρκωθες, εωδας τν κσμον πλρωσεν.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς ατς

Παρδεισος καρδα σου φθη, ζως ξλον κεκτημνη ν μσῳ, τν Λυτρωτν, ὃν δυσπει παστως, το Παραδεσου ποισαι οκτορας, Νικλαε πντας μς, τος θερμόν σε προσττην πλουτσαντας.

αθμως μου τν ζων διανων, ἀδας ξαμαρτνω τλας, κατν κεῖ, ἀπαρατητον κρσιν, κατανον γωνίᾳ συνχομαι. Οκτερησν με Θες, Νικολου πρεσβεαις, ὡς εσπλαγχνος.

ξαφνης περχομνης μοι Μκαρ, καταιγδος πειρασμν πολυτρπων, δι πληθν, τν μν γκλημτων, μή με ἐάσς βοῶ ἀπροσττευτον· λλ' οκτειρον ς συμπαθς, βοηθεας νν χερα ργων μοι.

Θεοτοκον

Παλτιον ψηλο Βασιλως, κα πυρμορφος γεγνησαι θρνος, τν Χερουβεμ νωτρα Παρθνε, κα Σεραφεμ πρ νον χρηματσασα, ἐντεθν σε πσα πνοή, ὡς Μητρα δοξζει το κτσαντος.

δ ζ'

Ὁ Εἱρμὸς

Παδες βραων ν καμνῳ, κατεπτησαν τν φλγα θαρσαλως, καες δρσον τπρ, μετβαλον βοντες· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες ες τος αἰῶνας.

Νύξ με συνχει μελεας, κα καλπτει με μχλη μαρτας, φς τοκσμου σοφοί, Ἀπστολοι δειχθντες, νν καταυγάσαι σπεσατε, τν ζοφδη μου καρδαν.

λλο στερωμα δειχθντες, διηγομενοι Θεοῦ ἡμν τν δξαν, ἀδοξας παθν, λυτρσασθε τος πστει, τ κραται προστρχοντας, θεηγροι μν σκπῃ.

Πρινοι νθρακες φθντες, ἀναπτμενοι πυρ το Παρακλτου, πσαν λην μν, συμφλξατε κακας, κα το πυρς λυτρσασθε, τοῦ ἀσβστου ες αἰῶνας.

Θεοτοκον

ρος προβλπει Δανιήλ σε, ἀχειρτμητος ξ οὗ ἐτμθη λθος· τν λιθδη διό, κατνυξον ψυχν μου, πεπωρωμνην Δσποινα, τας πικρας φιληδοναις.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς ατς

βλυσας εθρα διδαγμτων, τν αρσεων ξηρανων τος χειμρρους, κα πιστν τς ψυχς, πλουσως καταρδεων, ἱερουργ Νικλαε· δι τοτ σε τιμμεν.

σχυσας σθνει τς Τριδος, δυναμομενος τξανα τς πλνης, ἀφανσαι· διό, πιστς σε λιτανεω, τ το νος μου εδωλα, ἐμπαθ μεωσον Πτερ.

Μρων σως προεδρεων, μετθνατον πηγζεις θεα μρα, τ δυσδη μν, Νικλαε παμμκαρ, ἀποσοβν νοσματα, τν πιστς σοι προσιντων.

Θεοτοκον

στησας ῥύμην το θαντου, τν θνατον Θεν ποτεκοσα, ὃν δυσπει γνή, τπθη θανατσαι, το ταπεινο μου σματος, κα ζως με ξισαι.

 

δ η'

Ὁ Εἱρμὸς

πταπλασως κμινον, τν Χαλδαων τραννος, τος θεοσεβσιν, ἐμμανς ξκαυσε, δυνμει δ κρεττονι, περισωθντας τοτους δν, τν Δημιουργν κα Λυτρωτν, ἀνεβα· ο Παδες ελογετε, Ἱερες νυμνετε, λας περυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.

Σαλευομνην πθεσι, τν ψυχν μου στηρξατε, οτς κκλησας, ἀρραγες θεμλιοι, ο στλοι οἱ ἄσειστοι, ττν πιστν προπργια, ο σαγηνευτατν ν βυθῷ ἀπωλεας, οεδιοι λιμνες, οἱ ἀε μελδοντες· λας περυψοτε, Χριστν ες τος αἰῶνας.

Τν ν μνημείῳ κεμενον, σκοτεινς πογνσεως, καὶ ἐν κατωττῳ, ἡδονν συμπτσεως, ὑμν παρακλσεσιν, ἀναγαγεν σπλαγχνσθητε, τν το Διδασκλου εσπλαγχναν πλουτσαι, σαφς ξιωθντες, Μαθητα το Σωτρος, Ἀπστολοι θεπται, ες πντας τος αἰῶνας.

Θεοτοκον

τι φαιδρὰ ἐν κλλεσιν, ἀρετν φθης Πναγνε, τν καλλοποιν, το πλαστουργοεπρπειαν, ἐν μτρᾳ ἐχρησας, ὃν κτενς κτευε, τν ν μαρταις, τν παθν συσχεθεσαν, ψυχν μου κατκλλος, τὸ ἀρχαον ζητοσαν, ἁγνεπρεπεσττως, λαμπρναι ες αἰῶνας.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ερμς

Ο θεορρμονες Παδες ν τ καμνῳ, σν τ πυρ κατν πλνην, καταπατοντες πψαλλον· Ελογετε τὰ ἔργα, Κυρου τν Κριον.

Λελαμπρυσμνος θεφρον, ὦ Ἱερρχα, τας φωτοβλοις κτσι, τς τρισηλου Θετητος· Ελογετε τὰ ἔργα, ἐβας, τν Κριον.

στρατηλτας υσμενος το θαντου, ἐπιστασίᾳ φρικδει σου, Ἱερομστα Νικλαε, πσης θανατηφρου, βλβης μς λτρωσαι.

Σαλευομνους δαιμνων τας πηρεαις, καὶ ἀδικοντων νθρπων, τας προσευχας σου μς στριξον, ἀβλαβες διασζων, πρεσβεαις σου γιε.

Θεοτοκον

κετηραν προσγαγε τ Κυρίῳ, κατοικτειρσαι κασσαι, τος π σο καταφεγοντας, Παναγα Παρθνε, ἀνθρπων βοθεια.

δ θ'

Ὁ Εἱρμὸς

ξστη π τοτῳ ὁ ορανς, κατς γς κατεπλγη τπρατα, ὅτι Θες, ὤφθη τος νθρποις σωματικς, καὶ ἡ γαστρ σου γγονεν, ερυχωροτρα τν ορανν· διό σε Θεοτκε, Ἀγγλων καὶ ἀνθρπων, ταξιαρχαι, μεγαλνουσι.

Λεντων ψυχοφθρων σθνει Θεοῦ, ο συνθλσαντες μλας πστολοι, ὑπ Χριστοῦ, ἄρχοντες κατστητε, ψαλμικς, ἐπτς γς τ Πνεματι, τατην ποτττοντες εσεβς· δι μου τς τκτους, κινσεις τς καρδας, νμτ θείῳ ὑποτξατε.

ραον παρπντας υος βροτν, τν φθντα ν κσμ κηρξαντες, Λγον Θεοῦ, πδας ραιθητε γαθος, ὡς εαγγελιζμενοι, Πνσοφοι ερνην τε κα ζων· δι ταραττομνην, πθεσι τν ψυχν μου, ὑμν πρεσβεαις ερηνεσατε.

Νεκρσαντες τμλη τὰ ἐπγς, τν ζων λικς νεδσασθε, δι παθν, πθος εκονσαντες τ σεπτν· δι θανατωθντα με, βλει τς κακας το πονηροῦ, ζωσατε φαρμκοις, γνησας μετανοας, θεομακριστοι πστολοι.

Θεοτοκον

Νοσοσαν τν ψυχν μου πθει δεινῷ, ἡ Τεκοσα Θεν περγαθον, ὡς συμπαθς, ἴασαι καλτρωσαι τν εί, κολαφιζντων χραντε, καὶ ἐπεμβαινντων μοι δυσμενν, σζμενς σε πως, προθμως μεγαλνω, τν μεγαλνασαν τγνος μν.

Κανν τοῦ Ἁγου Νικολου

Ὁ Εἱρμὸς

Κυρως Θεοτκον, σὲ ὁμολογομεν, ο δι σο σεσωσμνοι Παρθνε γνή, σν σωμτοις χορεαις, σ μεγαλνοντες.

ς ῥύστης τν ν θλψει, σ λιτανευντων, ῥῦσα με πσης κακας Νικλαε, τν ρωμνων Παμμκαρ, καὶ ἀορτων χθρν.

Συνν τας οραναις, νν χοροστασαις, παναγιτατε Πτερ Νικλαε, τν γαθν κδυσπει, τοῦ ἐλεσαι μς.

κρσις πθραις, πρσεχε ψυχ μου, κατ Κριτ κα Θεῷ ἀναβησον· τας Νικολου πρεσβεαις, Κριε σσν με.

Θεοτοκον

Φωτς οσα δοχεον, φτισον Παρθνε, τν σκοτισθεσαν ψυχν μου, τος πθεσιν, ὅπως ν πστει κα πόθῳ, ἀε δοξζω σε.

πστιχα τν Ανων, Ἀποστολικ

Κριε, ε καὶ κριτηρίῳ

Κριε, σελικρινς πτς γς, οἱ Ἀπστολοι ποθσαντες, σκβαλα γσαντο πντα, ἵνα σε μνον κερδσωσι, καὶ ὑπρ σοακισμος, τσματα παρδωκαν· δι τοτο δοξασθντες, πρεσβεουσιν πρ τν ψυχν μν.

Κριε, στν ποστλων τν μνμην, ἐπτς γς μεγλυνας· πντες γρ μο συνελθντες, ἐν ατ δοξολογομν σε, ὅτι παρχεις μν, δι' ατν τὰ ἰάματα, κατκσμτν ερνην, εχας ατν κατμγα λεος.

Μαρτυρικν

Τν θρακα τς πστεως, ἐνδυσμενοι καλς, καττπ το Σταυροῦ, καθοπλσαντες αυτος, Στρατιται εσθενες νεδεχθητε, τος τυρννοις νδρεως ντικατστητε, κα διαβλου τν πλνην κατηδαφσατε, νικητα γενμενοι, τν στεφνων ξιθητε, πρεσβεσατε το σωθναι τς ψυχς μν.

Δξα... Κα νν... Θεοτοκον

Δσποινα πρσδεξαι, τς δεσεις τν δολων σου, καλτρωσαι μς, ἀππσης νγκης κα θλψεως.

 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Οἱ Μακαρισμοὶ

Μνσθητι μν, Χριστ Σωτρ τοκσμου, ὥσπερ τοΛστοῦ, ἐμνσθης πξλου, κα καταξωσον πντας μνε Οκτρμον, τς ορανου Βασιλεας σου.

Σλπιγγες Χριστοῦ, Ἀπστολοι δειχθντες, τος ν τος μνημεοις τς κακοπιστας, ἀνακειμνους γερατε, καὶ ἐνθου, ζως μετχους πειργσασθε.

Σπεραντες Χριστοῦ, τν Λγον θεηγροι, πντων τν θνν, καρδας τς κρπους, καρποφοροσας εργσασθε θεαν γνσιν· θεν ξως μακαρζεσθε.

Μαρτυρικν

Πσης αυτος, γυμνσαντες κακας, μσον τν δεινν, ἐχρησαν γενναως, καορανθεν μτιον σωτηρου, οἱ Ἀθλητα περιεβλοντο.

Δξα...

Νκρωσον σεπτή, Τρις παναγα, πθη τ δεινά, ψυχς μου τς θλας, τας κεσαις τν θεων σου ποστλων, ἵνα δοξζω σε σζμενος.

Κα νν... Θεοτοκον

Χαρε λαβς, τοῦ ἄνθρακος το θεου, χαρε Προφητν, σφραγς καὶ Ἀποστλων, τπεριχημα χραντε Θεοτκε, δι' ἧς φθορς λευθερθημεν.