The Orthodox Pages

email: pater@christopherklitou.com

 

ΟΚΤΩΗΧΟΣ

 

ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΧΟΣ ΒΑΡΥΣ

TΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΕΣΠΕΡΑΣ

 

ΕΝ ΤΩ ΜΙΚΡΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ 

Στιχηρὰ Ἀναστσιμα τς κτωχου

 Ἦχος βαρς

Δετε γαλλιασμεθα τ Κυρίῳ, τ συντρψαντι θαντου τ κρτος, κα φωτσαντι νθρπων τγνος, μεττν σωμτων κραυγζοντες· Δημιουργ κα Σωτρ μν δξα σοι. (Δς)

Σταυρν πμεινας Σωτρ, κα ταφν δι' ἡμς, θαντδὲ ὡς Θες, θνατον νκρωσας· δι προσκυνομεν τν τριμερν σου νστασιν, Κριε δξα σοι.

πστολοι δντες τν γερσιν το Δημιουργοῦ, ἐθαμασαν βοντες τν ανεσιν τν γγελικν. Ατη δξα τς κκλησας, οτος πλοτος τς Βασιλεας, ὁ παθν δι' ἡμς, Κριε δξα σοι.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον Δογματικν

χος βαρς

Φρικτν καὶ ἄρρητον ντως, τὸ ἐπ σο πεπραγμνον, μυστριον μαντε! Λγον γρ τν πντων ατιον, ὑπρ αταν καλγον, τῷ ἁγίῳ Πνεματι σωματωθντα ττοκας, ἐκ σοτν σρκα νειληφτα, τς οκεας φσεως, ἀμεταβλτου μεινσης· συνδραμντων γρ κατρων, αθυπρκτως καθ' ὑπστασιν νικν, διπλος τφσει προρχεται λος Θες, καὶ ὅλος νθρωπος, τν π' ἀμφον λτητα, ἐνεργητικος διμασιν νδεικνμενος· πεπονθς γρ ν Σταυρ σαρκικς, ἀπαθς διμεινεν ατς θεϊκς, ὥσπερ βροτς τεθνηκώς, ἀνεβω ς Θες τριμερος, τ κρτος το θαντου καθελών, κα φθορς υσμενος τὸ ἀνθρπινον. Ατν ς Λυτρωτν, κα Σωτρα τογνους μν, Θεομτορ ατησαι, καταπμψαι μν, τν οκτιρμν ατοῦ, τμγα λεος.

πστιχα τς Θεοτκου, Προσμοια

Καταφρονσαντες πάντων

νστης κ τοτφου, Σωτρ τοκσμου, κα συνγειρας τος νθρπους, σν τ σαρκ σου, Κριε δξα σοι.

νατολ τοῦ Ἡλου, το νοητο Παρθνε γγονας, ἐπ δυσμν τς καθ' ἡμς γενομνου φσεως, ἀλλ' ὡς χουσα παρρησαν, ατν κδυσπησον Θεοτκε πανμνητε, ἀμετρτων πταισμτων λευθερσαι, τς ψυχς μν.

βδος ῥίζης Παρθνε, τοῦ Ἱεσσα σαφς βλστησας, τν τ φυττς πτης, ἐκ ῥίζης φανσαντα, ἀλλ' ὡς χουσα παρρησαν, ἀπαστως κτευε, ἐκριζσαι Πανμνητε, ττς καρδας μου πθη, κατν ατοῦ ἐμφυτεσαι φβον, κασσα με.

Πλη Θεο Παναγα, ἐκ τν πυλν τοῦ ᾅδου ῥῦσα με, κα μετανοας τν δν, κμο καθυπδειξον, δι' ἧς ερσω πλην, τν πρς ζων εσγουσαν, ὁδηγ πλανωμνων, πιστν νθρπων τγνος φρορησον, κασσον τς ψυχς μν.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον

κ σο παναγα Θεοτκε Παρθνε, ἀφρστως τχθη Χριστς Θες μν, ἀληθς πρχων Θες προαινιος, καὶ ἄνθρωπος πρσφατος, τμν, ὢν αδιος, τδέ, δι' ἡμς γενμενος· σζει γρ ν αυτῷ, ἑκατρας φσεως τν διτητα, τν μν, διαλμπων θαμασι, τν δέ, πιστομενος πθεσιν· θεν ες καὶ ὁ ατς, κα θνσκει ς νθρωπος, καὶ ὡς Θες νσταται, ὃν κτευε, σεμνὴ Ἀπειργαμε, σωθναι τς ψυχς μν.

πολυτκιον χος βαρὺς

Κατλυσας τ Σταυρ σου τν θνατον, ἠνέῳξας τΛσττν Παρδεισον, τν Μυροφρων τν θρνον μετβαλες, κα τος σος ποστλοις κηρττειν πταξας· τι νστης Χριστὲ ὁ Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον

ς τς μν ναστσεως θησαρισμα, τος π σο πεποιθτας Πανμνητε, ἐκ λκκου κα βυθο πταισμτων νγαγε· σγρ τος πευθνους τῇ ἁμαρτίᾳ, ἔσωσας τεκοσα τν σωτηραν, ἡ πρτκου Παρθνος, καὶ ἐν τκ Παρθνος, κα μεττκον πλιν οσα Παρθνος.

 

ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ 

χος βαρς

Δετε γαλλιασμεθα τ Κυρίῳ, τ συντρψαντι θαντου τ κρτος, κα φωτσαντι νθρπων τγνος, μεττν σωμτων κραυγζοντες· Δημιουργ κα Σωτρ μν δξα σοι.

Σταυρν πμεινας Σωτρ, κα ταφν δι' ἡμς, θαντδὲ ὡς Θες, θνατον νκρωσας· δι προσκυνομεν τν τριμερν σου νστασιν, Κριε δξα σοι.

πστολοι δντες τν γερσιν το Δημιουργοῦ, ἐθαμασαν βοντες τν ανεσιν τν γγελικν. Ατη δξα τς κκλησας, οτος πλοτος τς Βασιλεας, ὁ παθν δι' ἡμς, Κριε δξα σοι.

Κν συνελφθης Χριστέ, ὑπὸ ἀνμων νδρν, ἀλλσ μου ε Θες, καοκ ασχνομαι, ἐμαστχθης τν ντον, οκ ρνομαι. Σταυρ προσηλθης, καο κρπτω· ες τν γερσν σου καυχμαι· γρ θνατος σου ζω μου. Παντοδναμε κα φιλνθρωπε, Κριε δξα σοι.

Δαυϊτικν προφητεαν κπληρν, Χριστς μεγαλειτητα, ἐν Σιν, τν οκεαν Μαθητας ξεκλυψεν, ανετν δεικνς αυτν, κα δοξαζμενον εί, σν Πατρ τε κα Πνεματι γίῳ, πρτερον μν σαρκον ς Λγον, ὕστερον δ δι' ἡμς, σεσαρκωμνον, κα νεκρωθντα ς νθρωπον, καὶ ἀναστντα κατ' ἐξουσαν ς φιλνθρωπον.

Κατλθες ν τῷ Ἅδ Χριστὲ ὡς βουλθης, ἐσκλευσας τν θνατον, ὡς Θες κα Δεσπτης, καὶ ἀνστης τριμερος, συναναστσας τν δμ, ἐκ τν τοῦ Ἅδου δεσμν κατς φθορς, κραυγζοντα καλγοντα· Δξα τῇ Ἀναστσει σου, μνε φιλνθρωπε.

ν τφ κατετθης, ὡς ὁ ὑπνν Κριε, καὶ ἀνστης τριμερος, ὡς δυνατς ν σχϊ, συναναστσας τν δμ, ἐκ τς φθορς το θαντου, ὡς παντοδναμος.

Θεοτοκον

Μτηρ μν γνσθης, ὑπρ φσιν Θεοτκε, ἔμεινας δ παρθνος, ὑπρ λγον καὶ ἔννοιαν, κατ θαμα τοτκου σου, ἑρμηνεσαι γλσσα οδναται· παραδξου γρ οσης τς συλλψεως γνή, ἀκατληπτς στιν τρπος τς κυσεως· που γρ βολεται Θες, νικται φσεως τξις. Διό σε πντες Μητρα το Θεο γινσκοντες, δεμεθ σου κτενς. Πρσβευε το σωθναι τς ψυχς μν.

πστικα

χος βαρς

νστης κ τοτφου, Σωτρ τοκσμου, κα συνγειρας τος νθρπους, σν τ σαρκ σου, Κριε δξα σοι.

Τν ναστντα κ νεκρν, κα φωτσαντα τπντα, δετε προσκυνσωμεν· κ τς τοῦ ᾍδου γρ τυραννδος, ἡμς λευθρωσε, διτς ατο τριημρου γρσεως, ζων μν δωρησμενος, κατμγα λεος.

πτν δην κατελθν Χριστέ, θνατον σκλευσας, κα τριμερος ναστς, ἡμς συνανστησας, δοξζοντας τν σν παντοδναμον γερσιν, Κριε φιλνθρωπε.

Φοβερς φθης Κριε, ἐν τφ κεμενος ς ὁ ὑπνν, ἀναστς δ τριμερος ς δυνατς, τν δμ συνανστησας κραυγζοντα· Δξα τῇ Ἀναστσει σου, μνε φιλνθρωπε.

Θεοτοκον

πτν σν Δσποινα σκπην, πντες ο γηγενες, προσπεφευγτες βομν σοι· Θεοτκε ἡ ἐλπς μν, ῥῦσαι μς ξ μτρων πταισμτων, κασσον τς ψυχς μν.

πολυτκιον χος βαρὺς

Κατλυσας τ Σταυρ σου τν θνατον, ἠνέῳξας τΛσττν Παρδεισον, τν Μυροφρων τν θρνον μετβαλες, κα τος σος ποστλοις κηρττειν πταξας· τι νστης Χριστὲ ὁ Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον

ς τς μν ναστσεως θησαρισμα, τος π σο πεποιθτας Πανμνητε, ἐκ λκκου κα βυθο πταισμτων νγαγε· σγρ τος πευθνους τῇ ἁμαρτίᾳ, ἔσωσας τεκοσα τν σωτηραν, ἡ πρτκου Παρθνος, καὶ ἐν τκ Παρθνος, κα μεττκον πλιν οσα Παρθνος.

 

ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΩ  

Κανν Τριαδικς, οὗ ἡ Ἀκροστιχς

Ανῶ, Τρις, σ τν μοναρχικν φσιν

 

δ α' Ἦχος βαρς

Ερμς

Νεσει σου πρς γεώδη

νοιξν μου τ στμα, τ νοερν τς καρδας, κα χελη τὰ ἔνυλα, πρς ανεσν σου τρφωτε, μα Θετης πντων δειν σοι δν, φωτουργ χαριστριον.

να τὸ ὑπερβλλον, τς σς χρησττητος δεξς, διπλασας νθρωπον, Τρις πειροδναμε, μνην εκνα πηλνην, σοτς ρχικς, πλαστουργ κυριτητος.

Νος ὁ ἄναρχος Λγον, συναϊδως γεννσας, κα Πνεμα συνναρχον, ἐκλμψας κατηξωσεν, ἕνα Θεν κατ' οσαν, σμμορφον μς, προσκυνεν τρισυπστατον.

Θεοτοκον

φθης πτς βτου, τ Μωϋσ ΘεοΛγε, ὡς πρ καθαρτριον, μ φλγον δτσνολον, τν κ Παρθνου προτυπν σου, σρκωσιν δι' ἧς, τους βροτος νεμρφωσας.

δ γ' Ὁ κατ' ἀρχς τος οὐρανοὺς

Τν νικν κα τριλαμπῆ, κα παντουργόν σε Δεσπτην, ἀνυμνοντες τν μαρτιν, κατν πειρασμν ατομεν λτρωσιν, ἀπειροδναμε Θε· μον παρδς τος πστει, σοτν γαθτητα δοξζοντας.

δαμνος φθης κ Πατρς, ὡς πὸ ῥίζης νρχου, Θες Λγος καὶ ἰσοσθενς, σν τ συμφυε κα θείῳ Πνεματι, κα δι τοτο ο πιστοί, τριαδικν τος προσποις, μαν Κυριτητα δοξζομεν.

σοκλε κα συμφυῆ, τν τρισυπστατον φσιν, ἀμερστως κα διαιρετς, κα μοναρχικν Τριδα πντες σε, δοξολογομεν ο πιστοί, κα προσκυνοντες ατομεν, τν πλημμελημτων τν συγχρησιν.

Θεοτοκον

ναλλοιτως τος βροτος, ὁμοιωθες κατπντα, ΘεοΛγε Κρης ξ γνς, προλθες σαφς, καπσιν δειξας, τν θεαρχαν τριλαμπῆ, καὶ ἑνικν τοσίᾳ, τν παραλλκτων ποστσεων.

Κθισμα

δι' ἐμὲ ἀνασχόμενος

μαρτηκτας λησον, Τρις γα τος δολους σου, ος δξαι μετανοοντς σοι Εσπλαγχνε, κα συγχωρσεως ξωσον.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον, ὅμοιον

Τς κακωθεσας ψυχς μν, τας μαρταις γθυνον, πναγνε Θεοτκε, καλτρωσαι πταισμτων, τος σὲ ὑμνοντας Θεονμφευτε.

δ δ' Ὁ Πατρικος κόλπους

Συνεκτικ τρφωτε Μονς, θεαρχικ κα σωστικτν λων τος σος μνδος νν περιφρορησον, κασσον κ θλψεων, κα παθν καπσης κακσεως.

Σημαντικν λξεων τς σς, ἀκαταλπτου τριφαος Θετητος, ἀποροντες νυμνομέν σε, φιλνθρωπε Κριε, κα δοξζομν σου τν δναμιν.

πτς γς ς ν ορανος, σν σωμτων τος χορος, Μονς, Τρις, ἀμερστως σε μερζομεν, καπθ δοξζομεν, ὡς τν ντων πντων δεσπζουσαν.

Θεοτοκον

Τς Πατρικς δξης οκ κστς, ες τν μν σχατιν κατλθες κν, σαρκωθες ὁ Ὑπεροσιος, καπντας νψωσας, πρς τν θεαν δξαν ς εσπλαγχνος.

 

δ ε' Οἱ ὀρθρίζοντες

ρχφωτος φσις, Τρις τος χαρακτρσι, κα Μονς ν βουλσει, καδξ κα τιμῇ, κραταωσον μς, ες τν σν γπησιν. (Δίς)

Νον καΛγον κα Πνεμα, τν μαν θεαρχαν, κα τρισλιον φσιν, δοξζοντες ατομεν, ῥυσθναι πειρασμν, κα παντοων θλψεων.

Θεοτοκον

Μορφωθες ΘεοΛγε, τν φσιν τν νθρπων, ἐξ γας Παρθνου, Τριδα ν Μονδι δδαξας μνεν, σμμορφον κασνθρονον.

δ ς' Ναυτιν τῷ σάλῳ

μοδξ κρτει, τν μοναρχικν θεαρχαν, τρισν ποστσεσι πεφυκυαν, ἀπαραλλκτως λλλαις δοξζομεν, τν διαφορν χοσαις μνην, τς παρκτικς κστης διτητος. (Δίς)

Νοεραί σε τξεις, τν γγελικν διακσμων, ανοσι τρισλιε Μοναρχα, μεθ' ὧν καὶ ἡμες, ἐν πηλνοις στμασιν, ὡς ποιητικν πντων μνην, ἀνυμνολογομεν κα πιστς δοξζομεν.

Θεοτοκον

πορρτλγῳ, Λγος γεννηθες ξ λου Πατρς, ἄλλος λιος πραἰώνων, ἐκ τς Παρθνου σχτως ντειλε, κα μοναδικν τρισ προσποις, τν περινητον Θεν δδαξε.

Κθισμα

Πυρς φωτεινότερον

Τρις μοοσιε, Μονς τρισυπστατε, ἐλησον ος πλασας θνατε, καταφλγουσα κακας τν πταιντων, κα φωτζουσα καρδας τν μνοντων, τν εσπλαγχναν σου, ὁ Θες μν, δξα σοι.

Θεοτοκον Δξα... Κα νν ... ὅμοιον

Πυρς φωτειντερον, φωτς ναργστερον, τὸ ἔλεος τς χριτς σου Δσποινα, καταφλγον μαρτας τν νθρπων, κα δροσζον διανοας ανοντων, τ μεγαλεῖά σου, Θεοτκε πανμωμε.

δ ζ' Οἱ ἐν καμν τοῦ πυρὸς

σεσι θεων Προφητν, πειθαρχοντες να σε μνον, Θεν τν λων δοξζομεν, ἐν τρισ χαρακτρσιν, οτω βοντες· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες τν Πατρων μν. (Δίς)

Χοϊκος χελεσιν μες, σν ἀΰλοις τξεσιν μνοις, Τρις γα σμλπομεν, ἐν μονδι οσας ναβοντες· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες τν Πατρων μν.

Θεοτοκον

να πλσας τν δμ, ἀναπλσΠναγνε πλιν, ἐκ σο σαφς νηνθρπησε, τος νθρπους θεσας, οτω βοντας· Ελογημνος Πναγνε, ὁ καρπς τς κοιλας σου.

δ η' Ἀφλεκτος πυρὶ

Κρατες το παντς, ἡ τριττ καὶ ἑνιαα, Κυριαρχα ναρχε, κα διϊθνεις ορανν κατν γν· διό με φλτρτσῷ, καταθελγμενον εί, φλαξον ψλλειν σοι. Πντα τὰ ἔργα Κυρου, τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.

λου βολας, τριλαμπος καταυγασθναι, φωτουργικας ξωσον, τν μνδν σου τς καρδας, κανν ρν τκλλος τσν, Τρις Μονς ς φικτν, δρησαι πντοτε, πσι τος πστει πρεποσῃ, τν σν μεγαλωσνην, ἀνυμνολογοσιν, ες πντας τος αἰῶνας.

Ναόν με τς σς, τριφαος ποησον αγλης, ἀγαθουργ φιλνθρωπε, κα μετουσας κα μεθξεως, ἀπρσιτον τος χθρος τος ορτοις, κα σαρκς πθεσι, Δσποτα, δεξον μονρχα Θε μου, καΚριε τς δξης, τοῦ ὑμνολογεν σε, ες πντας τος αἰῶνας.

Θεοτοκον

Φς θεαρχικν, ἐκ γαστρς σου νατελαν, Παρθενομτορ χραντε, πντα τν κσμον τρισηλίῳ φωτ κατηγασε, κατν γν, καθπερ λλον ορανν δειξε ψλλουσαν. Πντα τὰ ἔργα Κυρου, τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.

δ θ' Μτηρ Θεο καὶ Παρθένος

ψηγορεν καὶ ὑμνεν ξως σε, ὃν ν ψστοις παστως, Σεραφεμ νυμνοσιν, οκ ξισχομεν οπλινοι, πλν ς Δεσπτην τν λων τολμντες, κα φιλανθρωπτατον Θεν μεγαλνομεν.

Σωματικς λγηδνος λτρωσαι, κα ψυχικς μπαθεας, τος πιστος μνδος σου, μοναδικ Τρις χριστε, κα διαφυλττεσθαι τρτους, ἐκ πντων τν βιοτικν, πειρατηρων ξωσον.

σοσθενς θεαρχα τρφωτε, προϊσχομνη τ κρτος, ἀπαρλλακτον κλλος, τς οσιδους γαθτητος, δς τν πταισμτων τν λσιν σος δολοις, κατν πειρασμν, κα παθν πολτρωσιν.

Θεοτοκον

Νον κα ψυχν κα σαρκς τφραμα, προσειληφς Θεοτκε, ἐκ σς μτρας χρντου, ὁ Θες Λγος κατ' ἀλθειαν, ἄνθρωπος φθη, κα θεας οσας, κοινωνν τν νθρωπον, σαφς ναπφηνε.  

Ἡ Ὑπακοὴ Ἦχος βαρς

μετραν μορφν ναλαβών, καὶ ὑπομείνας Σταυρν σωματικς, σσν με τῇ Ἀναστσει σου, Χριστὲ ὁ Θες, ὡς φιλνθρωπος.

 

ΕΝ ΤΩ ΟΡΘΡΩ 

πολυτκιον χος βαρὺς

Κατλυσας τ Σταυρ σου τν θνατον, ἠνέῳξας τΛσττν Παρδεισον, τν Μυροφρων τν θρνον μετβαλες, κα τος σος ποστλοις κηρττειν πταξας, ὅτι νστης Χριστὲ ὁ Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κα νν ... Θεοτοκον

ς τς μν ναστσεως θησαρισμα, τος π σο πεποιθτας Πανμνητε, ἐκ λκκου κα βυθο πταισμτων νγαγε· σγρ τος πευθνους τῇ ἁμαρτίᾳ, ἔσωσας τεκοσα τν σωτηραν, ἡ πρτκου Παρθνος, καὶ ἐν τκ Παρθνος, κα μεττκον πλιν οσα Παρθνος.

Καθσματα χος βαρς

Ζωὴ ἐν ττφῳ ἀνκειτο, κα σφραγς ν τλθῳ ἐπκειτο, ὡς Βασιλα πνοντα, στρατιται φλαττον Χριστν, καὶ Ἄγγελοι δξαζον, ὡς Θεν θνατον. Γυνακες δὲ ἐκραγαζον· νστη Κριος, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα...

Τ τριημρ ταφ σου σκυλεσας τν θνατον, κα φθαρντα τν νθρωπον, τ ζωηφρῳ Ἐγρσει σου, ἀναστσας Χριστὲ ὁ Θες, ὡς φιλνθρωπος δξα σοι.

Κα νν ... Θεοτοκον

Τν σταυρωθντα πρ μν, καὶ ἀναστντα Χριστν τν Θεν, κα καθελντα το θαντου τ κρτος, ἀπαστως κτευε, Θεοτκε Παρθνε, ἵνα σστς ψυχς μν.

Καθσματα χος βαρς

σφραγισμνου το μνματος, ἡ Ζωὴ ἐκ τφου ντειλας Χριστὲ ὁ Θες, κατν θυρν κεκλεισμνων, τος Μαθητας πστης, ἡ πντων νστασις· Πνεμα εθς δι' ατν γκαινζων μν, καττμγα σου λεος.

Δξα...

πτ μνμα δραμον Γυνακες, μετ δακρων μρα φρουσαι, κα στρατιωτν φυλασσντων σε, τν τν λων Βασιλα, ἔλεγον πρς αυτς· Τίς ποκυλσει μν τν λθον; ἀνστη μεγλης Βουλς γγελος, πατσας τν θνατον· Παντοδναμε Κριε, δξα σοι.

Κα νν ... Θεοτοκον

Χαρε κεχαριτωμνη Θεοτκε Παρθνε, λιμν κα προστασα τογνους τν νθρπων· κ σογρ σαρκθη Λυτρωτς τοκσμου· μνη γρ πρχεις Μτηρ κα Παρθνος, ἀεελογημνη κα δεδοξασμνη, πρσβευε Χρισττ Θεῷ, ερνην δωρσασθαι, πστοκουμνῃ.

Ἡ Ὑπακοὴ Ἦχος βαρς

μετραν μορφν ναλαβών, καὶ ὑπομείνας Σταυρν σωματικς, σσν με τῇ Ἀναστσει σου, Χριστὲ ὁ Θες, ὡς φιλνθρωπος.

Οἱ Ἀναβαθμοὶ Ἀντφωνον Α'

Τν αχμαλωσαν Σιν, ἐκ πλνης πιστρψας, κμ Σωτρ ζωσον, ἐξαρων δουλοπαθεας.

ν τντῳ ὁ σπερων θλψεις, νηστεας μετ δακρων, οτος χαρς δρψεται, δργματα ειζωοτροφας.

Δξα... κα νν ...

γίῳ Πνεματι, πηγτν θεων θησαυρισμτων, ἐξ ο σοφα, σνεσις, φβος, ατανεσις, δξα, τιμ κα κρτος.

ντφωνον β'

ν μΚριος οκοδομσοκον τν τς ψυχς, μτην κοπιμεν· πλν γρ ατοῦ, ο πρξις, ολγος τελεται.

Το καρποτς γαστρς, οἱ Ἅγιοι πνευματοκιντως, ἀναβλαστοσι πατρα δγματα υοθεσας.

Δξα... κα νν ...

γίῳ Πνεματι, τσμπαντα τεναι χει· πρπντων γρ Θες, τν λων κυριτης, φς πρσιτον, ζωτν πντων.

ντφωνον Γ'

Ο φοβομενοι τν Κριον, δος ζως ερντες, νν κα ε μακαριονται, δξ κηρτ.

Κκλ τς τραπζης σου, ς στελχη βλπων τ κγον σου, χαρε εφρανου, προσγων τατα, τ Χριστ Ποιμενρχα.

Δξα... κα νν ...

γίῳ Πνεματι, βυθς χαρισμτων, πλοτος δξης, κριμτων βθος μγα, ὁμδοξον Πατρ καΥἱῶ· λατρευτν γρ.

Προκεμενον

νστηθι, Κριε Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

Στχ. ξομολογσομα σοι, Κριε, ἐν λ καρδί μου.

Κανν ναστσιμος 

δ α' Ἦχος βαρς

Ὁ Εἱρμὸς

Νεσει σου πρς γεδη, ἀντιτυπαν μετχθη, ἡ πρν εδιχυτος, ὑδτων φσις Κριε· θεν βρχως πεζεσας, ᾄδει σραλ σοι, ᾠδν πινκιον.

Κκριται το θαντου, ἡ τυραννς διξλου, ἀδκ θαντ σου, κατακριθντος Κριε· θεν ὁ ἄρχων το σκτους, σομ κατισχσας, δικαως κββληται.

δης σοι προσπελσας, κα τος δοσι μ σθνων, συντρψαι τσμ σου, τς σιαγνας τθλασται· θεν Σωτρ τς δνας, λσας το θαντου, ἀνστης τριμερος.

Θεοτοκον

Λλυνται αἱ ὀδναι, ατς προμτορος Εας· δνας λαθοσα γρ, ἀπειρογμως ττοκας· θεν σαφς Θεοτκον, Πναγνε εδτες, σπντες δοξζομεν.

Κανν Σταυροαναστσιμος

Πντῳ ἐκάλυψε

Δο πηγς μν, ἐν Σταυρῷ ἀνβλυσεν, ὁ Σωτρ ζωηφρους, ἐκ τς ατο νυγεσης πλευρς, ᾄσωμεν ατῷ, ὅτι δεδξασται.

Τφον οκσας, καὶ ἀναστς τριμερος, ἀφθαρσας παρσχεν, ἀπεκδοχν Χριστς τος θνητος, ᾄσωμεν ατῷ, ὅτι δεδξασται.

Θεοτοκον

Μνη Παρθνος, κα μεττκον δεχθης· τν γρ Κτστην τοκσμου σεσαρκωμνον ττοκας· Χαρ σοι· διπντες κραυγζομεν.

Κανν τς Θεοτκου, κατ' Ἀλφβητον 

Νεσει σου πρς γεώδη

βυσσον τεκοσα, τς εσπλαγχνας Παρθνε, ψυχν μου καταγασον, τ φωτοφρλμψει σου, ὅπως ξως μνσω, τν σν θαυμασων, σν πθτν βυσσον.

Βλει τς μαρτας, κατατρωθντας Λγος, ἡμς θεασμενος, ὡς εεργτης κτειρεν· θεν φρστως νοται, Πναγνε σαρκί, τῇ ἐκ σοῦ ὁ Ὑπρθεος.

Γγονε τ θαντῳ, κατασχεθεσα φσις, φθαρτ καὶ ἐπκηρος, ἡ τν νθρπων Πναγνε, σδ ζων συλλαβοσα, τατην κ φθορς, πρς ζων πανγαγες.

δ γ'

Ὁ Εἱρμὸς

κατ' ἀρχς τος ορανος, παντοδυνμ σου Λγῳ, στερεσας, Κριε Σωτρ, κατ παντουργ κα θείῳ Πνεματι, πσαν τν δναμιν ατν, ἐν σαλετ με πτρᾳ, τς μολογας σου στερωσον.

Σὺ ἀνελθν πξλου, ὑπρ μν δυνσαι, ἑκουσως εσπλαγχνε Σωτρ, καφρεις πληγν ερνης πρξενον, κα σωτηρας τος πιστος, δι' ἧς τσῷ Ἐλεμον, πντες κατηλλγημεν Γενντορι.

Σύ με καθρας τς πληγς, τν τ ψυχ τετρωμνον, δρακοντείῳ δγματι Χριστέ, καὶ ἔδειξας φς ν σκτει πλαι μοι, κατκισμν κα φθορ· δι Σταυρογρ ες δην, καταβεβηκώς με συνανστησας.

Θεοτοκον

Τς πειρνδρου σου Μητρς, τας κεσαις τκσμῳ, τν ερνην βρβευσον Σωτρ, κατ Βασιλετν νκην δρησαι, κατ βαρβρων δυσμενν, κατς φρστου σου δξης, τος δοξολογοντς σε ξωσον.

Κανν Σταυροαναστσιμος.

ορανος τῷ λόγῳ

ν Σταυρτπθη πομείνας, κατΛσττν Παρδεισον νοξας, ὡς εεργτης κα Θες, στερωσν μου τν νον, ες τθλημ σου μνε Φιλνθρωπε.

ναστς τριμερος κ τφου, κατν ζων τκσμῳ ἀνατελας, ὡς ζωοδτης κα Θες, στερωσν μου τν νον, ες τθλημ σου μνε Φιλνθρωπε.

Θεοτοκον

τν Θεν σπρως συλλαβοσα, κατς ρς τν Εαν υσαμνη, Παρθενομτορ Μαριμ, δυσπησον τν κ σοῦ, σαρκωθντα Θεν σσαι τν πομνην σου.

Τς Θεοτκου 

κατ' ἀρχς τος οὐρανούς

Δρκων ρπσας ξ δμ, ἐμ θεσεως πθῳ, δελεσας ρριψεν ες γν, ἀλλ' ὁ συμπαθς καφσει εσπλαγχνος, κατοικτειρσας θεουργεῖ, ἐν τ γαστρ σου σκηνσας, καὶ ὁμοιωθες μοι Μητροπρθενε.

Ελογημνος καρπς, της σς κοιλας Παρθνε, Θεοτκε πντων χαρ· χαρν γρ πανττ κόσμττοκας, καεφροσνην ληθς, διασκεδζουσαν λπην, τν τς μαρτας Θεονμφευτε.

Ζων αἰώνιον καφς, Θεογενντορ Παρθνε, καερνην ττοκας μν, τν τν παλαιν νθρπων πλεμον, πρς τν Πατρα κα Θεν, καταπρανουσαν πστει, καὶ ὁμολογίᾳ τσς χριτος.

δ δ'

Ὁ Εἱρμὸς

Πατρικος κλπους μ λιπών, κα καταβς πτς γς, Χριστὲ ὁ Θες, τ μυστριον κκοα τς οκονομας σου, καὶ ἐδξασ σε μνε Φιλνθρωπε.

Τν αυτοντον δεδωκώς, ὁ ἐκ Παρθνου σαρκωθες ες μστιγας, δολου πτασαντος ακζεται, Δεσπτης νεθυνος, διαλων μου τὰ ἐγκλματα.

Παρεστηκς βματι κριτν, παρανομοντων ς κριτς εθνεται, καὶ ῥαπζεται πηλν χειρί, ὁ πλσας τν νθρωπον, ὡς Θες κα κρνων δικαως τν γν.

Θεοτοκον

ς ληθς Μτηρ το Θεοῦ, τν Ποιητν σου καΥἱὸν κτευε, πρς σωτριον θνα με, λιμνα Πανμωμε, τοατοῦ ἐνδξου θελματος.

Κανν Σταυροαναστσιμος 

Κατανον ὁ Προφήτης

μεδς, ἁμαρταν, κα δι τατην γεγονς Κριε, ὃ οκ σθα, μορφοσαι λαβν τὸ ἀλλτριον, ἵνα σσς τν κσμον, κα κτενς δελεσας τν τραννον.

π Σταυροῦ ἀνηρτθης, κα το προπτορος δμ, λσας τν μαρταν, χαρς τν προμτορα, Κριε νεπλσω, ὅτι πντας τοσσαι, τος χριστος σου λλυθας.

Θεοτοκον

Σ γεννηθες κ Παρθνου, θνσκεις, ζωος δτν δμ, γνμτν πλανηθντα· καγρ κατπτηξε θνατος τν σχν σου, ὅτε πντας τοσσαι, τος φθαρντας λλυθας.

Τς Θεοτκου 

Πατρικος κόλπους

κλεκτὴ ὅλη κα καλή, ἀναφανεσα τ Θε πρ κτσεως, τ λαμπρτητι Πανμνητε, τς φωτοχυσας σου, τος μνοντς σε καταφαδρυνον.

Θεν βροτος ττοκας γνή, σεσαρκωμνον ξ γνν αμτων σου, τν λυτρομενον πταισμτων πολλν, τος πθ γεραροντας, καὶ ὑμνοντς σε Μητροπρθενε.

ερουργεφσις λογική, τῷ ἀνατελαντι, ἐκ σο Πανμνητε, τ μυστριον τὸ ἄφραστον, τς κυοφορας σου, μυηθεσα νν παμμακριστε.

δ ε'

Ὁ Εἱρμὸς

Νξ φεγγς τος πστοις Χριστέ, τος δ πιστος φωτισμς, ἐν τ τρυφτν θεων λγων σου· δι τοτο πρς σὲ ὀρθρζω, καὶ ἀνυμν σου τν Θετητα.

πρ σν δολων πιπρσκ Χριστέ, καὶ ῥαπισμν καρτερες, ἐλευθερας πρξενον, τος μελδοσ σοι· Πρς σὲ ὀρθρζω, καὶ ἀνυμν σου τν Θετητα.

Τ θεϊκ σου δυνμει Χριστέ, δι' ἀσθενεας σαρκς, τν σχυρν κατβαλες, κα νικητήν με θαντου Στερ, δι' Ἀναστσεως νδειξας.

Θεοτοκον

Θεν γννησας Μτηρ γνή, σεσαρκωμνον κ σοῦ, θεοπρεπς πανμνητε, ἐπεοκ γνως ρρενος ενν, ἀλλ' ἐξ γου κεις Πνεματος.

Κανν Σταυροαναστσιμος 

Κριε Θες μου

τε ν τος νμοις, λογισθες ψθης ν τ Κρανίῳ, φωστρες κρπτοντο, κα διεκλονετο γῆ, κα ναο φαιδρτης ρργη, Ἑβραων δηλοσα τν κπτωσιν.

Στν ξανελντα, το τυρννου πσαν τν δυναστεαν, ἰσχύϊ Θετητος, τς καταλπτου σου, κα νεκρος τσῇ Ἀναστσει, ἐγεραντα, ὕμνοις δοξζομεν.

Θεοτοκον

Μτηρ το Βασιλως, κα Θεο πανμνητε Θεοτκε, τος πστει καπθ σε, ὕμνοις εφημοσιν εί, ἱλασμν τας σας κεσαις, τν παραπτωμτων κατπεμψον.

Τς Θεοτκου ατς 

Κλμακα θεωρσας, Ἰακβ, πρς ψος στηριγμνην, εκνα μεμηται, τς πειρογμου σου· δι σογρ Θες νθρποις, ὡμλησε πναγνε Δσποινα.

Λτρωσιν αωναν, δι σο Παρθνε νν ερηκτες, προθμως βομν σοι, τό, Χαρε Θενυμφε, κατσ φωτ γεγηθτες, πανμνητε μνοις σε μλπομεν.

Μνην σε Νυμφος, ἀκανθν ν μσ κρνον Παρθνε, ερν διαλμπουσαν, ἁγνεας στιλπντητι, κα φωτττς παρθενας, Πανμωμε νμφην προσκατο.

δ ς'

Ὁ Εἱρμὸς

Ναυτιν τσλῳ, τν βιοτικν μελημτων, συμπλοις ποντομενος μαρταις, κα ψυχοφθρ θηρ προσριπτομενος, ὡς ωνς Χριστ βο σοι· κ θανατηφρου με βυθοῦ ἀνγαγε.

μνημνευν σου, α κατακλεισθεσαι τῷ ᾅδ ψυχαί, καὶ ἐκλεπουσαι τν Δικαων, κα παρ σο σωτηραν προσηχοντο, ἣν δι Σταυρο Χριστ παρσχες, τος καταχθονοις πιβς ς εσπλαγχνος.

Πρς τν μψυχν σου, καὶ ἀχειροποητον δμον, λυθντα παθμασιν, ἐπιβλψαι πλιν χορς ποστλων πλπισεν, ἀλλ' ὑπρ λπδα προσκυνσας, ἀνεγηγερμνον, πανταχοῦ ἐκρυξε.

Θεοτοκον

Τοῦ ἀφρστου τκου, σοτς παναμμου τν τρπον, Παρθνε Θενυμφε, το δι' ἡμς, τίς ρμηνεσαι νθρπων δυνσεται; ὅτι Θες περιγρπτως, Λγος νωθες σοι, σρξ κ σοῦ ἐγνετο.

Κανν Σταυροαναστσιμος 

Ὁ Ἰωνς κ κοιλίας

ν τ Σταυρῷ ὑψωθες, Σωτρ κουσως, τ τοῦ ἐχθροῦ ἠχμαλτευσας κρτος, ἐν τοτ προσηλσας, τς μαρτας γαθτ χειργραφον.

κ τν νεκρν ναστς, Σωτρ ξουσα, συνγειρας τν νθρπων τγνος, ζων καὶ ἀφθαρσαν, δωρησμενος μν ς φιλνθρωπος.

Θεοτοκον

ν τεκες Θεοτκε νερμηνετως, Θεν μν, δυσωποσα μ πασῃ, ῥυσθναι κ κινδνων, τος μνοντς σε γνὴ Ἀειπρθενε.

Τς Θεοτκου 

Ναυτιν τῷ σάλῳ

Νομικοί σε τποι, κατν Προφητν α προρρσεις, σαφς προεμνυον, τεξομνην τν εεργτην γνπσης κτσεως, τν πολυμερς κα πολυτρπως, εηργετηκτα τος πιστς μνοντς σε.

Ξενωθντα πλαι, ἐξ πιβουλς βροτοκτνου, Ἀδμ τν πρωτπλαστον, τς νθου το Παραδεσου τρυφς πειργαμε, αθις πανγαγες τεκοσα, τν κ παραβσεως μς υσμενον.

βουλσει θείᾳ, δημιουργικ τε δυνμει, τπν συστησμενος κ μὴ ὄντων, ἐκ τς γαστρς σου γν προελλυθε, κα τος ν τ σκτει το θαντου, θεαρχικωτταις στραπας κατλαμψεν.

Κοντκιον χος βαρς 

Οκ τι φλογνη ῥομφαία

Οκτι τ κρτος το θαντου, ἰσχσει κατχειν τος βροτος· Χριστς γρ κατλθε συντρβων, καλων τς δυνμεις ατοῦ, δεσμεται ὁ Ἅδης, Προφται συμφνως γλλονται. Ἐπστη λγοντες Σωτρ, τος ν πστει, ἐξρχεσθε ο πιστοες τν νστασιν.

Οκος

τρεμε κτωθεν τ καταχθνια σμερον ὁ Ἅδης καὶ ὁ θνατος τν να τς Τριδος, ἡ γῆ ἐκλονετο, πυλωροδὲ Ἅδου δντες σε πτηξαν, ἡ κτσις δπσα σν τος Προφταις χαρουσα ψλλει σοι, ἐπινκιον δν τ λυτρωτῇ ἡμν Θετ καταλσαντι νν θαντου τν δναμιν. Ἀλαλξωμεν κα βοσωμεν τῷ Ἀδμ, κα τος ξ δμ. Ξλον τοτον εσγαγεν· ξρχεσθε ο πιστοες τν νστασιν.

δ ζ'

Ὁ Εἱρμὸς

Κμινον Παδες, πυρφλεκτον πλαι, δροσοβολοσαν πδειξαν, ἕνα Θεν νυμνοντες καλγοντες· ὁ ὑπερυψομενος, τν Πατρων Θες, καὶ ὑπερνδοξος.

Ξλ νεκροται, Ἀδμ κουσως, παρακον ργασμενος, ὑπακοδ Χριστοῦ ἀναππλασται· δι' ἐμ σταυροται γρ Υἱὸς το Θεοῦ, ὁ ὑπερνδοξος.

Σὲ ἀναστντα, Χριστὲ ἐκ τοτφου, ἡ κτσις πσα νμνησε· σγρ ζων τος ν δῃ ἐξνθησας, τος νεκρος νστασιν, τος ν σκτει τφς, ὁ ὑπερνδοξος.

Θεοτοκον

Χαρε Θυγτηρ, Ἀδμ το φθαρντος, χαρε μνη Θενυμφος, χαρε δι' ἧς φθορὰ ἐξωστρκισται, ἡ Θεν κυσασα, ὃν δυσπει γνή, σωθναι πντας μς.

Κανν Σταυροαναστσιμος 

Οἱ ἐν καμν τοῦ πυρός

ν τξλ το Σταυροῦ, ἁμαρτας κντρον μβλνας, κατς δμ παραβσεως, τ χειργραφον λσας, λγχ πλευρ σου, ελογητς εΚριε, ὁ Θες τν Πατρων μν.

τν πλευρν διανυγες, καὶ ῥανσιν αματος θεου, τν γν καθρας τος αμασι, τς εδωλομανας καταχρανθεσαν, ελογητς εΚριε, ὁ Θες τν Πατρων μν.

Θεοτοκον

Τν πρὸ ἡλου φωτισμν, ἀνατλλεις κόσμ Θεοκυτορ, Χριστν το σκτους υσμενον, κα φωτζοντα πντας, Θεογνωσίᾳ, ελογητς ε κρζοντας· Θες τν Πατρων μν.

Τς Θεοτκου

Κμινον Παῖδες

Πεποικιλμνον διχρυσον κσμον, σ κεκτημνην γπησεν, ὁ πλαστουργς σου Παρθνε καΚριος, ὁ ὑπερυψομενος, τν Πατρων Θες, καὶ ὑπερνδοξος.

πτεται Κρη τν νθρακα πλαι, ὁ Ἡσαας δεξμενος, συμβολικς τν σν τκον θεμενος, τν περυψομενον, τν Πατρων Θεν, καὶ ὑπερνδοξον.

Σμβολα πλαι το θεου σου τκου, θεοι Προφται θεμενοι, χαρμονικς νυμνοντες κραγαζον· ὁ ὑπερυψομενος, τν Πατρων Θες, καὶ ὑπερνδοξος.

δ η'

Ὁ Εἱρμὸς

φλεκτος πυρί, ἐν Σιν προσομιλοσα, βάτος Θεν γνρισε, τ βραδυγλσσ κα δυσχ Μωσεῖ, κα Παδας ζλος Θεοῦ, τρες ναλτους ν πυρί, ὑμνδος δειξε. Πντα τὰ ἔργα, τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.

χραντος, Ἀμνς, λογικς πρ τοκσμου, σφαγιασθες κατπαυσε, τ κατνμον προσφερμενα, καθρας τοτον χωρς παραπτωμτων ς Θες, τν ε κρζοντα· Πντα τὰ ἔργα, τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.

φθαρτος οκ οσα, πρπθους ληφθεσα, ὑπ το Κτστου σρξ μν, μεττπθος κατν γερσιν, ἀπρσιτος τ φθορᾷ, κατεσκευσθη, κα θνητος καινουργε κρζοντας· Πντα τὰ ἔργα, τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.

Θεοτοκον

Σοτ καθαρν, κα πανμωμον Παρθνε, τὸ ῥυπαρν καὶ ἔμμυσον, τς οκουμνης πεκάθηρε, καγγονας τς μν, πρς τν Θεν καταλλαγς ατα Πναγνε· πντες διό σε, Παρθνε ελογομεν, καὶ ὑπερυψομεν ες πντας τος αἰῶνας.

Κανν Σταυροαναστσιμος. 

Τν μνον ἄναρχον

Τν πομεναντα κουσως τπθη, καὶ ἐν Σταυρ προσηλωθντα βουλσει, καλσαντα τς τοῦ ᾅδου δυνμεις, ὑμνετε ερες, λας περυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.

Τν καταργσαντα το θαντου τ κρτος, καὶ ἀναστντα κ τοτφου ν δξῃ, κασσαντα τν νθρπων τγνος, ὑμνετε ερες, λας περυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.

Θεοτοκον

Τν μνον εσπλαγχνον κα