The Orthodox Pages

email: pater@christopherklitou.com

ΤΑ ΜΗΝΑΙΑ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

 

ΟΙΚΟΣΕΛΙΔΑ

Επιστροφή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΗ ΚΣΤ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

Μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Στυλιανοῦ, τοῦ Παφλαγόνος, τοῦ θαυματουργοΰ.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Μετὰ τὸν Προοιμιακόν, τὸ Μακάριος ἀνήρ. Εἰς δὲ τό, Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν στίχους στ' καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια τοῦ Ἁγίου.

Ἦχος δ'. Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι.

ς θεόσδοτον βλάστημα, ἀπὸ μήτρας ἡγίασαι, Σαμουὴλ ὡς ἔνθεος Πάτερ Ὅσιε, καὶ τῷ Χριστῷ ἠκολούθησας, τελείῳ φρονήματι, ἐκ νεότητός σου, πολιτείαν ἰσάγγελον, ἐνδεικνύμενος διὰ τοῦτο ἀξίως ἐδοξάσθης, τῇ τοῦ Πνεύματος δυνάμει, Στυλιανὲ παμμακάριστε.

παλῶν ἐξ ὀνύχων σε, ὁ Θεὸς προσελάβετο, προειδὼς τοῦ βίου σου τὴν χρηστότητα· ἔνθεν ἀξίως διέπρεψας, ἠθῶν καθαρότητι, καὶ ἀγῶσιν ἱεροῖς, ἀρετῶν τελειότητος, ὥσπερ ἄγγελος, καὶ ἀσκήσει ἐδόξασας συντόνῳ, τῶν θαυμάτων ἐνεργείᾳ, Στυλιανὲ σὲ δοξάσαντα.

Τῶν προσόντων τὴν ὕπαρξιν, διανείμας τοῖς πένησι, τὴν πτωχείαν ἔστερξας γνώμῃ κρείττονι, τοῦ σὲ πλουτίσαντος Ὅσιε, Χριστοῦ τοῦ Παντάνακτος, πλούτῳ θείων δωρεῶν, ὡς αὐτοῦ φίλον γνήσιον, ὥσπερ δόκιμον, πληρωτὴν τῶν αὐτοῦ διαταγμάτων, καὶ ἀμέμπτῳ πολιτείᾳ, Στυλιανὲ διαλάμψαντα.

Τὴν τοῦ κόσμου, τερπνότητα, ὁλοτρόπως ἐμίσησας, οὐρανίῳ ἔρωτι λαμπρυνόμενος, καὶ τὴν τοῦ σώματος πρόνοιαν, τελείως ἀπέρριψας, ἐν σπηλαίῳ δὲ σοφέ, ὡς ἀσώματος ᾤκησας, ἀναγόμενος, πρὸς Θεὸν ἀναβάσεσιν ἁγίαις, καὶ χερσὶ θείου Ἀγγέλου, ἄρτον ἐδέχου οὐράνιον.

σπερ στήλη θεόγραφος, τῆς ἐνθέου ἀσκήσεως, καὶ λαμπρὸν τοῦ Πνεύματος ἐνδιαίτημα, Στυλιανὲ παναοίδιμε, θαυμάτων ἀέναον, χάριν βλύζεις δαψιλῶς, καὶ ἴασαι τοὺς κάμνοντας, ἐξαιρέτως δέ, τῶν βρεφῶν καὶ νηπίων θεραπεύεις, τὰ νοσήματα ταχέως τῶν προσιόντων τῇ σκέπῃ σου.

Τῇ θερμῇ προστασίᾳ σου, τοὺς προστρέχοντας Ὅσιε, σκέπε καὶ διάσῳζε πάσης θλίψεως, τῶν δὲ φερόντων τὴν κλῆσίν σου, τὴν θείαν προΐστασο, ἐν παντὶ ὡς συμπαθής, καὶ νηπίοις καὶ βρέφεσι δίδου πάντοτε, εὐρωστίαν καὶ ῥῶσιν καὶ ὑγείαν, ὡς θερμὸς αὐτῶν προστάτης, Στυλιανὲ θεοδόξαστε.

Δόξα, Ἦχος πλ. β'.

Σήμερον ἐπέφανεν, ἡ φωτοφόρος σου μνήμη, Στυλιανὲ Θεοφόρε, τοὺς εὐσεβεῖς συγκαλοῦσα, πρὸς αἶνον καὶ δόξαν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ. Ὅθεν ταύτην ἐορταζοντες, πνευματικῶς βοῶμέν σοι χαίροις ὁ ἐκ κοιλίας μητρὸς ἁγιασθείς, ὡς ὁ κλεινὸς Ἱερεμίας, καὶ ἐπαξίαν τῆς κλήσεως σπουδήν, τοῖς ἔργοις εἰσενέγκας χαίροις τῆς ἐνάρετου ζωῆς ὑπόδειγμα, καὶ ἀσκητικῶν κατορθωμάτων, περιφανὴς στηλογραφία· χαίροις θαυμάτων βρύσις θεόβρυτος, καὶ παίδων νεοθαλῶν, ἀρωγὸς θερμότατος.Πρέσβευε Χριστῷ δεόμεθα Πάτερ, σωθῆναι τάς ψυχὰς ἡμῶν.

Καὶ νῦν, Θεοτοκίον.

Τίς μὴ μακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε; τίς μὴ ἀνυμνήσει σου τὸν ἀλόχευτον τόκον; ὁ  γὰρ ἄχρονως ἐκ Πατρὸς ἐκλάμψας Υἱὸς μονογενής, ὁ  αὐτὸς ἐκ σοῦ τῆς ἁγνῆς προῆλθεν, ἀφράστως σαρκωθείς, φύσει Θεὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει γενόμενος ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς· οὐκ εἰς δυάδα προσώπων τεμνόμενος, ἀλλ' ἐν δυάδι φύσεων ἀσυγχύτως γνωριζόμενος. Αὐτὸν ἱκέτευε, σεμνὴ Παμμακάριστε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Εἴσοδος, φῶς ἱλαρόν, τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ Ἀναγνώσματα.

Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα.

[Κεφ. Γ. 1-10]

Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος. Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν, καὶ ἡ ἀφἡμῶν πορεία σὺντριμμα· οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ. Καὶ γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν κολασθῶσιν, ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης. Καὶ ὀλίγα παιδευθέντες, μεγάλα εὐεργετηθήσονται. Ὅτι ὁ  Θεὸς ἐπείρασεν αὐτούς, καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ. Ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτούς, καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς. Καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσι, καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται. Κρινοῦσιν ἔθνη, καὶ κρατήσουσι λαῶν, καὶ βασιλεύσει αὐτῶν Κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας. Οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτῷ συνήσουσιν ἀλήθειαν, καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ· ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.

Σοφία Σολομῶντος.

[Κεφ. Ε. 16-24. Στ. 1-3]

Δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι· καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ Ὑψίστῳ· διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας, καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου· ὅτι τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ σκεπάσει αὐτούς. Καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν. Λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ, καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυνα ἐχθρῶν· ἐνδύσεται θώρακα, δικαιοσύνην, καὶ περιθήσεται κόρυθα, κρίσιν ἀνυποκριτον· λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον, ὁσιότητα· ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν· συνεκπολεμήσει δὲ αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας· πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν· καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου τῶν νεφῶν ἐπισκοπῶν ἁλοῦνται· καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ῥιφίζονται χάλαζαι· ἀγανακτήσει κατ αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης· ποταμοὶ δὲ συγκλύσουσιν ἀποτόμως· ἀντιστήσεται αὐτῆς πνεῦμα δυνάμεως· καὶ ὡς λαῖλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς· καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία, καὶ ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν· ἀκούσατε οὖν βασιλεῖς καὶ σύνετε· μάθετε δικασταὶ περάτων γῆς· ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους, καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν· ὅτι ἐδόθη παρὰ Κυρίου ἡ κράτησις ἡμῶν, καὶ ἡ δυναστεία παρὰ Ὑψίστου.

Σοφίας Σολομῶντος τὸ ἀνάγνωσμα.

 [Κεφ. Δ. 7-16]

Δίκαιος ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται· γῆρας γὰρ τίμιον, οὐ τὸ πολυχρόνιον, οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται· πολιὰ δέ ἐστι φρόνησις ἀνθρώποις, καὶ ἡλικία γήρως, βίος ἀκηλίδωτος· εὐάρεστος τῷ Θεῷ γενόμενος ἠγαπήθη, καὶ ὢν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν μετετέθη, ἠρπάγη μὴ κακίαν ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ, ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ. Βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά, καὶ ῥεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον· τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ἀρεστὴ γὰρ ἐν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας· οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτον, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.

Εἰς τὴν Λιτήν, Στιχηρὰ Ἰδιομελα.

Ἦχος α'.

σκητικῶς πολιτευσάμενος, ἐν ὁσιότητι καὶ ἀληθείᾳ, τὸν Θεὸν ἐθεράπευσας, Στυλιανὲ Θεοφόρε· ὅθεν Παφλαγονία ἡ πατρίς σου, τοῖς σοῖς σπαργάνοις σεμνύνεται, καὶ πᾶσα ἡ Ἐκκλησία, τῶν σῶν καμάτων τὰ ἔπαθλα, καὶ τὰ λαμπρὰ προτερήματα, συνορῶσα βοᾷ σοι Μακάριος εἶ, καὶ καλῶς σοι ἔσται, παμμακάριστε Πάτερ Χριστὸς γὰρ ὃν ἠγάπησας, θαυμαστῶς σὲ ἐδόξασεν, ὁ  παρέχων διὰ σοῦ, ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἦχος β'.

γγελικὸν βίον ἑλόμενος, ἐν ἐρήμῳ κατὰ Δαβῒδ ηὐλίσθης, Στυλιανὲ θεόφρον· μόνος γὰρ μὸνῳ Θεῷ λατρεύων, καὶ ἀρρεμβάστῳ νοῒ ὁμιλῶν, ἐν σπηλαὶῳ τὴν οἴκησιν ἐποίησας, ὡς ἐν θαλάμῳ πεπληρωμὲνῳ φωτός καὶ διὰ χειρὸς Ἀγγέλου, ἂρτῳ οὐρανίῳ, τραφείς, ἀγγελικοῖς διέλαμψας χαρίσμασιν, εἰς περὶ-ποίησιν Ὅσιε, τῶν προστρεχόντων τῇ σῇ χάριτι.

Δόξα, Ἦχος δ'.

Τὴν τυπωθεῖσάν σοι κλῆσιν, τῇ πράξει βεβαιῶν, στῦλος οὐρανίου ἐλλάμψεως, ὡς ὁ  πάλαι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐν ἐρήμῳ, τῇ Ἐκκλησίᾳ ὤφθης τοῦ Χριστοῦ, Στυλιανὲ μακάριε·τῷ  γὰρ φωτὶ τῶν ἔργων σου, τοὺς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ παθῶν καθεύδοντας, πρὸς ὄρθρον ἀρετῶν διεγείρεις, καὶ τὴν ἐξ ὕψους Ἀνατολήν, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκετεύεις, δωρηθῆναι φωτισμὸν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

Καὶ νῦν, Θεοτοκίον.

κ παντοίων κινδύνων τοὺς δούλους σου φυλάττε εὐλογημένη Θεοτόκε, ἵνα σὲ δοξάζωμεν, τὴν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Εἰς τὸν Στίχον, Στιχηρὰ Προσόμοια.

Ἦχος πλ. α'. Χαίροις ἀσκητικῶν.

Χαίροις ὁ  ἀπὸ βρέφους Θεῷ, ἀνατεθεὶς ὡς Σαμουὴλ ὁ  θεσπέσιος, καὶ τούτῳ εὐαρεστήσας, Στυλιανὲ θαυμαστέ, τῆς σῆς πολιτείας τῇ λαμπρότητι· ἀγάπῃ τῇ θείᾳ γάρ, στοιχειούμενος Ὅσιε, κόσμου ἀπάτης, σεαυτὸν ἀπεμάκρυνας, καὶ ὡς ἄσαρκος, ἐν ἐρήμῳ ἐβίωσας ὅθεν τοῦ θείου Πνεύματος, τὴν χάριν ἀπείληφας, καὶ βοηθὸς ἀνεδείχθης, τοῖς ἐν ἀνάγκαις καὶ θλίψεσι. Χριστὸν ἱκετεύων, ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.

Στίχ. Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ  θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ.

ρτον ἀπ οὐρανοῦ θαυμαστῶς, χερσὶν Ἀγγέλου ὡς ἰσάγγελος Ὅσιε, δεχόμενος θείᾳ νεύσει, τὴν πρὸς Θεόν σου στοργήν, ἅπασιν ἐδήλου καὶ οἰκείωσιν· φθαρτῶν γὰρ τὴν αἴσθησιν, ὁλικῶς βδελυξάμενος, τῶν ὑπὲρ λόγον. καὶ ἀφθάρτων τὴν μέθεξιν, ἐθησαύρισας, δωρημάτων τῆς χάριτος ὅθεν ἐκ τοῦ πληρώματος, αὐτῶν δυσωποῦμέν σε, πᾶσι μετάδος ῥανίδα, Στυλιανὲ παμμακάριστε, τοῖς σὲ ἀνυμνοῦσι, καὶ Χριστὸν δοξολογοῦσι, τὸν σὲ δοξάσαντα.

Στίχ. Μακάριος ἀνὴρ ὁ  φοβούμενος τὸν Κύριον.

Χαίροις Παφλαγονίας βλαστός, τῆς Ἐκκλησίας ἑωσφόρος ὁ  ἄδυτος, ἀκτῖσιν ὁσίων ἔργων, καὶ τῶν θαυμάτων φωτί, καταυγάζων πᾶσαν τὴν ὑφήλιον· ἡ στήλη ἡ ἔμψυχος, θεωρίας καὶ πράξεως, τῆς ἐγκρατείας, ἀληθὴς ὑποτύπωσις, τῆς πραότητος, καὶ ἀγάπης θησαύρισμα· φύλαξ ὁ  συμπαθέστατος, βρεφῶν καὶ νηπίων τε, καὶ νεογνῶν ἀντιλήπτωρ, καὶ ἰατὴρ ἐτοιμότατος. Χριστὸν ἐκδυσώπει, ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.

Δόξα, Ἦχος πλ. δ'.

Τὸ φρόνημα τῆς σαρκός, ὑποτάξας τῷ πνεύματι, ὡς ἄγγελος ἐπὶ τῆς γῆς, ἐπολιτεύσω Ὅσιε. Βαβαὶ τῶν σῶν χαρίτων, ὧν θεόθεν ἠξιώθης! Οὐ μόνον γὰρ ἄρτον οὐράνιον ἔλαβες, ἀλλὰ καὶ θαυμάτων ποικίλων αὐτουργός, ἀνεδείχθης ἐν πνεύματι. Καὶ νῦν Στυλιανὲ μακάριε, τῷ Σωτῆρι πρέσβευε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Καὶ νῦν, Θεοτοκίον.

νύμφευτε Παρθένε, ἡ τὸν Θεὸν ἀφράστως συλλαβοῦσα σαρκί, Μήτηρ Θεοΰ τοῦ Ὑψίστου, σῶν οἰκετῶν παρακλήσεις, δέχου Πανάμωμε, ἡ πᾶσι χορηγοῦσα, καθαρισμὸν τῶν πταισμάτων. Νῦν τὰς ἡμῶν ἱκεσίας προσδεχομένη, δυσώπει σωθῆναι πάντας ἡμᾶς.

Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.

Στήλη ἔμψυχος, τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος, τῆς Ἐκκλησίας, Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε· ἀπὸ παιδὸς γὰρ ἀσκήσας ὡς ἄσαρκος, βρεφῶν καὶ παίδων προστάτης γεγένησαι. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον. Δόξα, Ἦχος α'. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τὸν ἰσάγγελον βίον ἐκ παιδὸς ἐπεπόθησας, καὶ τοῦ Παρακλήτου δοχεῖον, ἱερὸν ἐχρημάτισας διὸ τὴν τῶν θαυμάτων δωρεάν, καὶ χάριν ἰαμάτων δαψιλῆ, ἀναβλύζεις Θεοφόρε Στυλιανέ, τοῖς εὐλαβῶς βοῶσί σοι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Καὶ νῦν, Θεοτοκίον.

Τοΰ Γαβριὴλ φθεγξαμένου σοι Παρθένε τὸ χαῖρε, σὺν τῇ φωνῇ ἐσαρκοῦτο, ὁ  τῶν ὅλων Δεσπότης ἐν σοὶ τῇ Ἁγίᾳ Κιβωτῷ, ὡς ἔφη ὁ  Δίκαιος Δαβΐδ, ἐδείχθης Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν, βαστάσασα τὸν Κτίστην σου. Δόξα τῷ ἐνοικήσαντι ἐν σοί. Δόξα τῷ προελθόντι ἐκ σοῦ. Δόξα τῷ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς, διὰ τοῦ τόκου σου.

Ἀπόλυσις.

ΕΙΣ  ΤΟΝ  ΟΡΘΡΟΝ

Μετὰ τὴν α' Στιχολογίαν,

Κάθισμα. Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτήρ.

Θεῷ ἀπὸ παιδός, ἀνετέθης θέοφρον, καὶ τούτου τὰ σεπτά, δικαιώματα Πάτερ, ἀμέμπτως ἐξετέλεσας, διὰ βίου λαμπρότητος ὅθεν σύσκηνος, τῶν Ἀσωμάτων ἐγένου, μεθ' ὧν πρέσβευε, Στυλιανὲ Θεοφόρε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε.

Θεοτοκίον.

Κυήσασα Χριστόν, τὸν Ὑπέρθεον Λόγον, σαρκὶ τῇ καθ ἡμᾶς, ἐξ αἱμάτων σου Κόρη, ἀτρέπτως ὑπέρ ἔννοιαν, τῶν Ἀγγέλων τὰ τάγματα, ὑπερβέβηκας, τῇ ἀπορρήτῳ σου δόξῃ· σὺ γὰρ γέγονας, Μήτηρ τοῦ πάντων Δεσπότου, καὶ κόσμου βοήθεια.

Μετὰ τὴν β' Στιχολογίαν,

Κάθισμα. Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσήφ.

Κατεπλάγησαν τὴν σήν, ἀσκητικὴν διαγωγήν, οἱ ὁρῶντές σε σοφέ, ἄσαρκον βίον ἐν σαρκί, πολιτευόμενον ἔρωτι τῷ ἁγίῳ ἔνθεν   Χριστός, σὲ ἐμεγάλυνε, χάριτι πολλῇ, καὶ θείοις θαύμασι, καὶ νεογνῶν καὶ νηπίων ἀκέστορα, Πάτερ τῷ κόσμῳ· σὲ ἔδειξεν ὃν ἐκδυσώπει, ἡμῖν δοθῆναι, Στυλιανὲ θεῖον ἔλεος.

Θεοτοκίον.

Καταπλήττονται τὴν σήν, μεγαλοπρέπειαν Ἁγνή, τῶν Ἀγγέλων οἱ χοροί, καὶ δόξαν τὴν ὑπερφυῆ, καὶ ὡς κυρίαν ἁπάντων αἰνοῦσί σε κάτω δὲ ἐν γῇ, βροτῶν συστήματα, μέλπουσιν ἀεί, τὴν σὴν χρηστότητα, καὶ οἰκτιρμῶν σου τὸν πλοῦτον Πανάμωμε, δι' ὧν κινδύνων καὶ θλίψεων, ἀπαύστως σῴζεις, Θεογεννῆτορ, τοὺς πεποιθότας τῇ σκέπῃ σου.

Μετὰ τὸν Πολυέλεον.

Κάθισμα. Ἦχος πλ. δ'. Τὴν σοφίαν καὶ Λόγον.

Τὸν προσόντα σοι πλοῦτον ἐπὶ τῆς γῆς, διανείμας τοῖς πένησι καὶ πτωχοῖς, γνώμῃ οὐρανόφρονι, τῇ φωνῇ ἠκολούθησας, τοῦ Ζωοδότου Λόγου, καὶ κόσμῳ ἐσταύρωσαι, καὶ ἀπαθείας σκεῦος, ἐδείχθης πολύτιμον· ὅθεν παθημάτων, διαλύων τὸν ζόφον, παρέχεις ἰάματα τοῖς πιστῶς προσιοῦσί σοι, Στυλιανὲ παμμακάριστε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων δοῦναι Πάτερ ἄφεσιν, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Θεοτοκίον.

Τὸν Θεὸν συλλαβοῦσα ὑπερφυῶς, καὶ τεκοῦσα Παρθένε σωματικῶς, ἄρας τὸν πρωτόπλαστον, τῆς ἀρχαίας ἀπήλλαξας, καὶ σωτηρίας πύλη, ἡμῖν ἐχρημάτισας, καὶ πρὸς τὸ πρῶτον κάλλος, Ἁγνὴ ἐπανάκλησις. Ὅθεν ὡς αἰτίαν, τῆς ἡμῶν σωτηρίας, ὑμνοῦντές σε πάντοτε, οἱ σωθέντες τῷ τόκῳ σου, καὶ πιστῶς ἐκβοῶμέν σοι χαῖρε θησαυρὲ τῆς ζωῆς, Θεοτόκε μόνη Ἀειπάρθενε χαῖρε κόσμου προστάτις, καὶ μέγα προσφύγιον.

Τὸ α´ ἀντίφωνον τῶν ἀναβαθμῶν τοῦ δ´ ἤχου.

κ νεότητός μου πολλὰ πολεμεῖ με πάθη, ἀλλ᾿ αὐτὸς ἀντιλαβοῦ καὶ σῶσον, σωτήρ μου.

Οἱ μισοῦντες Σιών, αἰσχύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου· ὡς χόρτος γὰρ πυρὶ ἔσεσθε ἀπεξηραμμένοι.

Δόξα.

γίῳ Πνεύματι πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται καὶ [καθάρσει] ὑψοῦται, λαμπρύνεται τῇ τριαδικῇ μονάδι ἱεροκρυφίως.

Καὶ νῦν.

γίῳ Πνεύματι ἀναβλύζει τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα ἀρδεύοντα ἅπασαν τὴν κτίσιν πρὸς ζωογονίαν.

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ  θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐτοῦ.

Στίχ. Μακάριος ἀνὴρ ὁ  φοβούμενος τὸν Κύριον.

Τό, Πᾶσα πνοή τὸ Εὐαγγέλιον

Zήτει τῇ 17ῃ Ἰανουαρίου εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν

κ τοῦ κατὰ Λουκᾶν.

Κεφ. 6: 17-22

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ,  ἔστη ὁ ᾿Ιησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ, καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ· ὅτι δύναμις παρ᾿ αὐτοῦ ἐξήρχετο, καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ αὐτὸς, ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς Μαθητὰς αὐτοῦ, ἔλεγε· Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσι, καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν, ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.

Ν Ψαλμός χύμα.

λέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ· τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Δόξα. Ταῖς τοῦ σοῦ Ὁσίου πρεσβείαις Ἐλεήμων, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεήμων, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. λέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου...

Εἶτα τὸ πάρον Ἰδιομελον, Ἦχος πλ. β'.

Τὴν ἐν πνεύματι ζωήν, θεοπρεπῶς ἀνύσας, καὶ τοῖς ἀσκητικοῖς παλαίσμασι, δοξάσας τὸν Κύριον τῆς δόξης, στῦλος καὶ ἑδραίωμα, τῶν εὐσεβῶν ἐδείχθης, καὶ τῶν θλιβομένων ἀναψυχὴ βεβαία. Ἀλλ' ὦ Στυλιανὲ θαυματουργέ, μὴ παύσῃ προϊστάμενος, τῶν τελούντων τὴν μνήμην σου.

Εἶτα, οἱ κανόνες, τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἁγίου.

Κανὼν τοῦ Ἁγίου, οὗ ἡ ἀκροστιχίς. Στήλη ἀρετῶν Στυλιανὲ ἐδείχθης. Γερασίμου.

Ὠδὴ α'. Ἦχος πλ. δ'.

Ὑγρὰν διοδεύσας.

Συνὼν τῶν Ἀγγέλων ταΐς στρατιαΐς, σὺν αὐτοῖς δυσώπει, τὸν Σωτῆρα Στυλιανέ, σοφίαν δοθῆναί μοι τῷ λόγῳ τῶν ἀρετῶν σου ὑμνοῦντι τὰ σκάμματα.

Τὸν νοῦν σου ἀνέτεινας ἐκ παιδός, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ, πρὸς τό ἔσχατον τῶν καλῶν, καὶ τούτου τρωθεὶς Πάτερ τῷ πόθῳ, ἀγγελικῶς ἐν τῷ κόσμῳ διέλαμψας.

γίασε Πάτερ σε ὁ  Θεός, μητρὸς ἐκ κοιλίας, ὡς τὸν ἔνθεον Σαμουήλ· ὅθεν ἁγιότητος δοχεῖον, τῇ σῇ ἁγίᾳ ζωῇ ἐχρημάτισας.

Θεοτοκίον.

Λυχνία ὡράθης χρυσοφαής, τεκοῦσα ἐν ὕλῃ, τὸ ἀπαύγασμα τοῦ Πατρὸς· ὅθεν τῶν παθῶν μου τὴν ὁμίχλην, ταῖς σαῖς ἀκτῖσι Παρθένε διάλυσον.

Ὠδὴ γ'.

Σῦ εἶ τὸ στερέωμα

στραψεν   βίος σου, Στυλιανὲ παμμακάριστε, μαρμαρυγαῖς, ἔργων ἐναρέτων, καὶ πιστοὺς κατεφαίδρυνε.

πάντα τὸν πλοῦτόν σου, τοῖς δεομένοις διένειμας, τὸν ἀληθῆ πλοῦτον θησαυρίζων, ἱεροῖς κατορθώμασι.

Ρείθροις τῶν δακρύων σου, καταρδευθεὶς τὴν διάνοιαν, Στυλιανέ, ἤνεγκας πλουσίως, εὐκαρπίαν οὐράνιον.

Θεοτοκίον.

τεκες Πανάμωμε, δίχα φθορᾶς μετὰ σώματος, τόν Ποιητήν, ἐκ φθορᾶς τῆς πάλαι, τὸν Ἀδὰμ ἐκλυτρούμενος.

Κάθισμα, Ἦχος γ'.

Θείας πίστεως.

Κόσμον ἔλιπες, ἔρωτι θείῳ, καὶ ὡς ἄσαρκος, ἐν τῇ ἐρήμῳ, Στυλιανὲ θεοφόρε κατῴκησας, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου τραφεὶς δὲ μακάριε, ἀγγελικῶν χαρισμάτων ἠξίωσαι· ὅθεν πρέσβευε, δοθῆναι τοῖς εὐφημοῦσί σε, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος.

Θεοτοκίον.

Θεὸν τέτοκας, ἀνερμηνεύτως, καὶ ἐθέωσας, βροτῶν τὴν φὺσιν, τῇ ἀσπόρῳ σου συλλήψει Θεόνυμφε· ὅθεν κἀμὲ τῶν παθῶν τῆς φαυλότητος, τῇ συμπαθείᾳ σου δέομαι λύτρωσαι, Κόρη Πάναγνε, Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύουσα, δοθῆναι εὐφροσύνην ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Ὠδὴ δ'.

Εἰσακήκοα Κύριε.

Τὸν ἰσάγγελον βίον σου,   Χριστὸς πλουσίως Ὅσιε ἤμειψε, χάριν θείαν σοι παρέσχετο, ἐνεργεῖν τοῖς πᾶσι τὰ ἰάματα.

ς τὸ σπήλαιον ᾤκησας, οἶκος ἀνεδείχθης τοῦ θείου Πνεύματος, σεαυτὸν μακρύνας Ὅσιε, γεηρῶν τελείως πάσης σχέσεως.

Νοσημάτων ἀκέστορα, ὁ  Χριστὸς νηπίων Πάτερ σὲ ἔδειξεν· ὅθεν λύμης πάσης φύλαττε, ἀσινῆ τὰ βρέφη τῇ σῇ χάριτι.

Σαρκὸς ἅπαν ἐνέκρωσας, φρόνημα ὑλῶδες τοῖς σοῖς παλαίσμασι, τὴν ψυχήν σου δὲ ἐκάλλυνας, ἀρετῶν τῷ κάλλει Πάτερ Ὅσιε.

Θεοτοκίον

Τῆς ψυχῆς μου τὸν καύσωνα, καὶ τοῦ σώματός μου Ἁγνὴ τὴν κάκωσιν, ὡς φιλάγαθος θεράπευσον, καὶ πταισμάτων αἴτει μοι τὴν ἄφεσιν.

Ὠδὴ ε'.

Ὀρθριζοντες βοῶμέν σοι.

ψώσας σου τὸν νοῦν πρὸς τὰ οὐράνια, Στυλιανέ, ὡς ξένος καὶ πάροικος, τῶν ἐπὶ γῆς πεπολίτευσαι.

Λαμπτῆρα κτησαμένη σε ἄδυτον, χαίρει ἐν σοί, Στυλιανὲ Ὅσιε, Παφλαγονία τιμῶσά σε.

άσεις ἔτι ζῶν πλείστας ἔδειξας, καὶ πρὸς Θεόν, μετελθὼν μακάριε, θαυματουργεῖς τοῖς τιμῶσί σε.

πάσης ἐπηρείας διάσῳζε. Στυλιανέ, βρέφη τὰ ἀρτίτοκα, ὡς αὐτῶν φύλαξ σωτήριος.

Θεοτοκίον.

Ναὸς Θεοΰ ἐδείχθης ὑπέρφωτος, Κόρη Ἁγνὴ· ὅθεν κἀμὲ ἔργασαι, ἔργων φωτὸς σκεῦος τίμιον.

Ὠδὴ ς'.

Ἰλάσθητί μοι Σωτήρ.

κ βρέφους τῆς ἀρετῆς, ἐργάτης ὤφθης θερμότατος, Στυλιανὲ θαυμαστέ· διὸ τῶν χαρίτων σε, αὔτη ἐστεφάνωσε, τῷ λαμπρῷ στεφάνῳ, ὡς Θεοῦ θεῖον θεράποντα.

μφρόνως ἑξαναστάς, τῶν ἐν τῷ κόσμῳ θεόσοφε, ἐδέξω ἐν τῇ ψυχῇ, τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος, καὶ ἐτράφης Ὅσιε, ἄρτῳ οὐρανιῳ, δι' Ἀγγέλου ὡς ἰσάγγελος.

Δυνάμεις θείας τελῶν, τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Πνεύματος, νηπίων τε καὶ βρεφῶν, ἴασαι νοσήματα, καὶ παρέχεις Ὅσιε, πᾶσιν εὐτεκνίαν, τοῖς προστρέχουσι τῇ σκέπῃ σου.

Θεοτοκίον.

κύησας ἐν σαρκί, τὸν 'Ὑπερούσιον Κύριον, ἐν φύσεσι μὲν διτταῖς, μιᾷ ὑποστάσει δέ, ἀτρέπτως δι ἔλεος· ὅθεν σου τὴν δόξαν, Θεοτόκε μεγαλύνομεν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ'.

Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

γιασθεὶς ἀπὸ μητρῴας νηδύος, ὥσπερ ὁ  Θεῖος Σαμουὴλ Θεοφόρε, ἀσκητικῶς ἐδόξασας Χριστὸν τὸν Θεὸν· ὅθεν τῶν ἰάσεων, ἀνεδείχθης ταμεῖον, καὶ προστάτης ἔνθεος, νεογνῶν καὶ νηπίων· ὁ  γὰρ Χριστὸς δοξάζει σε λαμπρῶς, ὃν ἀπὸ βρέφους, Στυλιανὲ ἐδόξασας.

Ὁ Οἶκος.

νατεθεὶς ἀπὸ παιδός, Θεῷ τῷ εὐεργέτῃ, ὥσπερ ὁ  μέγας Βαπτιστής, τούτου ἐδείχθης ζηλωτής, καὶ μιμητὴς καὶ τύπος τῇ καθαρῇ σου βιοτῇ, καὶ ἐναρέτοις τρόποις· ὡς ἐκεῖνος γὰρ Πάτερ, τὴν ἔρημον ᾤκησας, νηστείᾳ καὶ ἀγρυπνίᾳ, τὸν νοῦν καθαιρόμενος, καὶ ἀπαύστῳ προσευχῇ τῷ Κυρὶῳ ἑνουμενος ὅθεν φωτὸς τοῦ ὑπὲρ ἔννοιαν ἐπληρώθης, καὶ θεοσδότοις χάρισι, πανταχοῦ περιβόητος ὤφθης ἐξαιρέτως δὲ νεογνῶν καὶ νηπίων καὶ βρεφῶν, προστάτης ἐδείχθης θερμότατος, καὶ ἰατὴρ ἐν νόσοις ἑτοιμότατος ὁ  γὰρ Χριστὸς δοξάζει σε λαμπρῶς, ὃν ἀπὸ βρέφους Στυλιανὲ ἐδόξασας.

Συναξάριον.

Τῇ ΚΣΤ'. τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Στυλιανοῦ, τοῦ Παφλαγόνος, τοῦ θαυματουργοΰ.

Στίχ. σκήσεως πέπτωκεν ὁ  στερρὸς στῦλος.

Στυλιανὸς γὰρ τὸν βίον καταστρέφει.

Στυλιανὸς φαίδιμος εἰκάδι ἕκτῃ Θεῷ παρέστη.

Οὗτος ἐκ μήτρας ἁγιασθεὶς γέγονε τοῦ Ἁγίου Πνεύματος οἰκητήριον. Τὸν γάρ προσόντα αὐτῷ πλοΰτον σκορπίσας τοῖς πένησι, καὶ τὸν μονάστήν, ὑποδὺς βίον, πάντας ὑπερέβαλεν ἀσκήσει ἐπιπὸνῳ καὶ σκληραγωγίᾳ. Εἶθ' οὕτω τήν ἔρημον κατέλαβε, καὶ σπήλαιον ὑποδύς, ὑπὸ θείου Ἀγγέλου τροφὴν ἐδέξατο, ποικίλων παθῶν ἀνιάτων ἰατὴρ γενόμενος. Ὁπηνίκα γὰρ ὁ  φθοροποιὸς θάνατος, διὰ τῆς τῶν νεογνῶν θνήξεως, ἀτεκνούσας τάς κυούσας ἀπετέλει, τὸ τοῦ Ἁγίου ὄνομα αἱ μητέρες ἐπικαλούμεναι, καὶ τὸ τίμιον αὐτοῦ χρωματουργοῦσαι εἰκόνισμα, πρὸς τεκνογονίαν αὖθις μετεσκευάζοντο. Θανὼν δέ, ἐν τῇ τῶν Παφλαγὸνων χώρᾳ κατετέθη, ἰάσεις πολλὰς καὶ θαυματουργίας ἐπιτελῶν.

Ταῖς αὐτοῦ πρεσβείαις Χριστὲ ὁ  Θεὸς ἡμῶν ἐλεησον καὶ σῶσον ἡμάς. Ἀμήν.

Ὠδὴ ζ'. 

Παῖδες Ἑβραίων.

θυνας Πάτερ τὴν ζωήν σου, ἐκ νεότητος τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου, πρὸς τὸν θεῖον σκοπόν τῆς κλήσεως τῆς ἄνω· διὸ καὶ κατηξίωσαι, ἀγαθῶν τῶν αἰωνίων.

Χάριν λαβὼν τὴν τῶν θαυμάτων, νέμεις πάντοτε ἰάματα ποικίλα, τοῖς νοσοῦσι δεινῶς, καὶ πίστει προσιοῦσι, Στυλιανὲ Πατὴρ ἡμῶν, τῷ ἁγίῳ σου τεμένει.

Θραύσας ἐχθροῦ τὰς πανουργίας, τῇ τῶν πόνων σου στερρᾷ ἀντιτυπίᾳ, στηριγμὸς ἀρραγής, καὶ στῦλος θεῖος ὤφθης. τοῖς κλονουμένοις Ὅσιε, περιστάσεσι τοῦ βίου.

ρθης πρὸς ὕψος ἀπαθείας, δι' ἀσκήσεως καὶ ἄκρας ἐγκρατείας, καὶ Ἀγγέλοις σοφέ, ἐξωμοιωθης κράζων· εὐλογητὸς εἶ Κύριε, ὁ  Θεός εἰς τοὺς αἰῶνας.

Θεοτοκίον.

Σῶσόν με μόνη ἡ τεκοῦσα, τὸν Πανάγαθον Θεὸν καὶ Βασιλέα, Θεοτόκε Ἁγνὴ· πρὸς σὲ γὰρ καταφεύγω, τὴν σὴν ἐπιβοώμενος, μητρικὴν κηδεμονίαν.

Ὠδὴ η'.

Τὸν Βασιλέα.

Γέγονας Πάτερ, θεοειδς ν τ βί, πρ ασθησιν ς γγελος βιώσας θεν κα γγέλων, συνόμιλος δείχθης.

χει τν θήκην, τν τν λειψάνων σου Πάτερ, ς θησαύρισμα Παφλαγονία θεον, ξ ς πσαν δόσιν, φέλιμον καρποΰται.

Ρσιν παρέχοις, τος νεογνος κα νηπίοις, ετεκνίαν δ τας τεκνούσαις Πάτερ, κα τος σ τιμσι, Στυλιαν ερήνην.

Θεοτοκίον.

χραντε Κόρη, Θεο πανάφθορε Μτερ, πάσης ῥῦσαί με φθοροποιο ννοίας, κα πρς θεον πόθον, διέγειρον τν νον μου.

Ὠδὴ θ'.

Κυρίως Θεοτόκον.

Στενὴν ἀνύσας τρίβον, Πάτερ ἐν τῷ κόσμῳ, πρὸς πλάτος θεῖον ἐσκήνωσας Ὅσιε, τῆς οὐρανῶν βασιλείας ἀγαλλιώμένος.

άσεις ἀναβλύζει, Πάτερ ἡ σὴ θήκη, Στυλιανὲ χορηγία τοῦ Πνεύματος, καὶ χαλεπὰ ἀρρωστήματα παύει πάντοτε.

Μονὰς τὰς οὐρανίους, Πάτερ κατοικήσας, μνείαν ποιοῦ, Θεοφόρε πρὸς Κύριον, Στυλιανὲ τῶν τελούντων τὴν θείαν μνήμην σου.

σμὴν ὡς εὐωδίας, καὶ ὡς θεῖον δῶρον, ἐκ τῶν ἀνάγνων χειλέων μου πρόσδεξαι, Στυλιανὲ Θεοφόρε τόνδε τὸν ὕμνον μου.

Θεοτοκίον.

πέραγνε Μαρία, Μῆτερ τοῦ Ὑψίστου, ἐκ τῶν βελῶν τοῦ Βελίαρ ἀπάλλαξον, τοὺς ἀδιστάκτῳ καρδίᾳ σὲ μεγαλὺνοντας.

Ἐξαποστειλάριον.

Ὁ οὐρανὸν τοῖς ἄστροις.

Στυλιανὸς   μέγας, τιμάσθω ὕμνοις ἱεροῖς, τῶν Μοναζόντων   στῦλος, καὶ Ἐκκλησίας   λαμπτήρ θαυμάτων γὰρ λαμπηδόνας, τῇ οἰκουμένῃ ἀστράπτει.

Θεοτοκίον.

Θεογεννῆτορ Κόρη, παντοβασίλισσα Ἁγνή, τοῦ κόσμου ἡ προστασία, καὶ σωτηρία τῶν πιστῶν, σκέπε ἡμᾶς πάσης βλάβης, καὶ τῶν ἐν βίῳ κινδύνων.

Εἰς τοὺς Αἴνους, ἱστῶμεν στίχους δ' καὶ ψάλλομεν Στιχηρὰ προσόμοια

Ἦχος α'   Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.

νατεθεὶς τῷ Κυρίῳ, ὡς   κλεινὸς Βαπτιστής, ἀπὸ παιδὸς θέοφρον, ὁλικῇ διανοίᾳ, ὁσίως καὶ ἀμέμπτως Στυλιανέ, τὸν σὸν βίον διήνυσας, καὶ ἀριστεύσας ἐν πόνοις ἀσκητικοῖς, σκεῦος ὤφθης θείου Πνεύματος.

Τὴν ἐν σπηλαίῳ ζωήν σου Χριστὸς ὁ  Κύριος, Στυλιανὲ δοξάζων, δι' Ἀγγέλου ἁγίου, τροφήν σοι ἀποστέλλει ἐξ οὐρανοῦ, ὡς οἰκείῳ θεράποντι, καὶ ἐνεργείας θαυμάτων πάσῃ τῇ γῇ θαυμαστόν σε Πάτερ ἔδειξε.

Τῶν νεογνῶν καὶ νηπίων φύλαξ γενόμενος, ἐκ πάσης ἐπηρείας, καὶ δεινῆς καχεξίας, ἀλώβητα τὰ βρέφη καὶ ἀσινῆ, διαφύλαττε πάντοτε, καὶ εὐτεκνίαν παράσχου Στυλιανέ, τοῖς προστρέχουσι τῇ σκέπῃ σου.

Ταΐς νοηταῖς λαμπηδόσι καταλαμπόμενος, Τριάδος τῆς Ἁγίας, παμμακάριστε Πάτερ, προΐστασο ἀπαύστως Στυλιανέ, τῶν φερόντων τὴν κλῆσίν σου, καὶ δίδου τούτοις πλουσίως ὡς συμπαθής, τάς ἐκφάνσεις τῆς σῆς χάριτος.

Δόξα, Ἦχος πλ. α'.

σιε Πάτερ, τοῖς ἴχνεσι Χριστοῦ ἀκολουθήσας, κατ' ἀξίαν ζωὴν ἐπολιτεύσω, σαυτὸν ἀπαρνησάμενος ἄγγελος γὰρ ὤφθης ἐν σαρκί, ἀγγελικοῖς τρόποις σεμνυνόμενος, καὶ θεοειδεῖ ἀσκήσει, βεβαιῶν τὴν χάριν. Ὅθεν στῦλος καὶ ἑδραίωμα, φερωνύμως ἐγένου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Στυλιανὲ μακάριε, καὶ πρεσβευτὴς ἡμῶν πρὸς Κύριον.

Καὶ νῦν, Θεοτοκίον.

Μακαρίζομέν σε, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ δοξάζομέν σε οἱ πιστοὶ κατὰ χρέος, τὴν πόλιν τὴν ἄσειστον, τὸ τεῖχος τὸ ἄρρηκτον, τὴν ἀρραγῆ προστασίαν καὶ καταφυγὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Δοξολογία Μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις.

ΕΙΣ  ΤΗΝ  ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Τὰ τυπικά, οἱ Μακαρισμοί, καὶ ἐκ τοῦ Κανόνος τοῦ Ἁγίου ἡ γ'. καὶ στ'. ᾠδή.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Προκείμενον, Ἦχος βαρύς.

Καυχήσονται ὅσιοι ἐν δόξῃ.

Στίχ. σατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν.

Πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα

(Κεφ. Ε', 22-Στ', 2)

δελφοί, ὁ  καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρὰ, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Εἰ ζῶμεν πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. Μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες. Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πραότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

λληλούϊα,  Ἦχος α'.

Μακάριος ἀνὴρ ὁ  φοβούμενος τὸν Κύριον.

Στίχ. δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

ΕΥΑΓΓΈΛΙΟΝ

Ζήτει τῇ Πέμπτῃ τῆς Δ Ἑβδομάδος.

κ τοῦ κατὰ Ματθαῖον.

Κεφ. 11: 27-30

Εἶπεν Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν Υἱὸν, εἰ μὴ Πατήρ· οὐδὲ τὸν Πατέρα τις ἐπιγινώσκει, εἰ μὴ Υἱὸς, καὶ ἐὰν βούληται Υἱὸς ἀποκαλύψαι. Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ· καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. γὰρ ζυγός μου χρηστὸς, καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

Κοινωνικόν.

Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον...

Μεγαλυνάριον.

Στήλη ἐνάρετου ὤφθης ζωῆς, Στυλιανὲ Πάτερ, τῇ ὁσίᾳ σου βιοτῇ ἔνθεν τῶν νηπίων, προστάτης ἀνεδείχθης, καὶ θεῖος ἀντιλήπτωρ τῶν εὐφημούντων σε.